หน้าจอประเมินค่าบนจอแสงของระบบกระพริบวับไปวับมา
ไม่สามารถแยกแยะข้อมูลตัวตนของ[การบิดเบี้ยว]ได้
สิบสามขั้น หรือไม่ก็ไม่มีระดับเลย แม้แต่สายพันธุ์ก็ยังสลับไปมาระหว่างสัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์กับปีศาจ
มั่วซั่วไร้แบบแผน
พื้นที่แห่งนี้ได้บิดเบี้ยวไปทีละน้อยตั้งแต่แท่นบูชาลอยขึ้นมาในตอนนั้น
แรงโน้มถ่วง กฎเกณฑ์ ทุกสรรพสิ่งล้วนถูกแก้ไขอย่างไร้จุดหมาย
ไม่ ช่างมัน ที่ถูกต้องคือ 'การบิดเบี้ยว'
"ผู้ครอง พื้นที่แห่งนี้ถูกปิดผนึกจนสนิทแล้ว ไม่ว่าจะใช้วิธีหนีแบบใดก็ไร้ความหมาย เครื่องจักรของคุณถูกกีดกันไว้ภายนอก เข้ามาช่วยเหลือคุณที่นี่ไม่ได้"
"ผู้ครอง จงยอมรับการบิดเบี้ยวเถิด เช่นนั้นแล้วฉันจะกลายเป็นเครื่องมือหนุนของคุณ"
เหนือแท่นบูชา ตรงจุดศูนย์กลางของวงแห่งความชั่วที่ก่อตัวขึ้นจากการ์ดปีศาจเพียงใบเดียว
สิ่งหนึ่งลอยอยู่กลางวง — [ปีศาจ] รูปร่างบิดผิดคล้ายมนุษย์แต่มิใช่มนุษย์ ทั้งร่างเปี่ยมด้วยความรู้สึกไม่พึงประสงค์ ประหนึ่งดั่งข้อบกพร่องและความผิดพลาดของนับไม่ถ้วนเผ่าพันธุ์หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
ปิดผนึกพื้นที่สินะ?
ในมือของเย่ชีเหยียน ลำดับไพ่สีทองหม่นหนึ่งใบสาดแสงวาบผ่าน
มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นเส้นโค้งอันละเมียดละไม
"ถ้าฉันไม่ยอมรับล่ะ?"
การบิดเบี้ยวตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"ชาวโลกเกลียดชังความบิดผิด หวาดกลัวสิ่งผิดปกติ นับว่าการบิดเบี้ยวทั้งปวงคือปีศาจ แต่ในสายตาของฉัน การบิดเบี้ยวคือวิวัฒนาการ คือการก้าวไปข้างหน้า คือทางเลือกที่แตกต่างในกระบวนการวิวัฒนาการของสรรพสิ่ง
ท่านไม่ยอมรับ ก็เพียงเพราะไม่เข้าใจวิวัฒนาการที่แท้จริง เพียงเพราะไม่ยอมสละเปลือกกายไร้ค่าเพื่อเร่งการก้าวไปของท่าน ผู้ครอง มนุษย์ ปีศาจ สัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์... สิ่งที่เรียกว่าเผ่าพันธุ์นั้นไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง