“ไม่เข้าใจ... ทำไมกัน”
“เจ้าน่ะแล้วมันคือใครกันแน่”
เมื่อดาบน้ำตาแกะสลักแผ่รัศมีศักดิ์สิทธิ์ขึ้น ส่องประกบกับกางเขนกลับหัวสีดำที่ได้รับพลังจากการทรยศ
สิ่งที่บิดเบี้ยวยิ่งสัมผัสได้ชัดถึงจุดจบอันกำลังรออยู่เบื้องหน้า
ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์คนนี้ หรือหญิงสาวข้างกาย ต่างก็มีพลังที่สามารถฆ่ามันได้
สิ่งที่บิดเบี้ยวรู้สึกขมขื่น ไม่ต่างจากความขมขื่นของมนุษย์ปีศาจที่มันสร้างขึ้น
“จุดจบยังมาไม่ถึง ฉันจะสู้”
ในพื้นที่ของสิ่งที่บิดเบี้ยว สัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์จำนวนมากผุดขึ้น
ตัวของพวกมันเล็กไม่ต่างจากยุงหรือแมลง
เพียงชั่วอึดใจ พื้นที่ทั้งหมดก็ถูกพวกมันปกคลุม
[หนอนกัดกลืนช่อง (ไม่มีระดับ)]
[สัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์ / ปีศาจ?]
ข้อมูลประเมินค่าที่แปลกประหลาดเช่นเคย ฝูงแมลงที่แผ่คลุมฟ้ามีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวคือเย่ชีเหยียน
พวกมันพุ่งเข้าใส่ลายนภาแห่งดาวพเนจร เหมือนผีเสื้อทะยานเข้าเปลวไฟ แต่กลับกัดกินการป้องกันของลายนภาแห่งดาวพเนจรได้จริง
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ และก็ไม่ทำให้เย่ชีเหยียนรู้สึกกลัว
ในที่รกร้างอะไรก็อาจเกิดขึ้นได้
ลายนภาแห่งดาวพเนจรที่ถูกเสริมพลังด้วยอำนาจของเผ่าทองคำและผ่านการวิวัฒน์ ภายใต้สภาวะไม่หวั่นเกรงย่อมเทียบเท่าการป้องกันสมบูรณ์แบบ
แต่กระทั่งเผ่าทองคำเองก็สูญสลายไปแล้ว
การป้องกันเพียงอย่างเดียวไม่มีวันป้องกันได้ตลอดไป
เพราะไม่มีใครล่วงรู้ว่าในที่รกร้างอันไร้ขอบเขตนั้นจะมีไอเทมแบบไหนโผล่ออกมาทำลายการป้องกันของเจ้า หรือแค่มองข้ามมันทิ้งไปเลย