ตึง!
ปีศาจร่างมนุษย์บนแท่นบูชาพอเห็นใบหน้าของเย่ชีเหยียนในชั่วขณะนั้น หอกสามง่ามที่บีบแน่นอยู่ในมือก็หลุดร่วงลงกระทบพื้นทันที
"มันรู้ได้ไงว่าที่นี่อยู่ตรงไหน!?"
หญิงสาวคนนั้นเดินอย่างสงบนิ่งไปยังหอกสามง่าม ยกขึ้นตั้งให้ตรง แล้วส่งคืนไปไว้ในมือของปีศาจร่างมนุษย์
"ไม่ต้องกลัว เจ้ายังไม่แพ้หรอก"
"ใช่! ฉันยัง... ฉันยังไม่แพ้!"
แม้จะใจเสาะตั้งแต่ยังไม่ได้รบ แต่ปีศาจร่างมนุษย์ก็ได้เตรียมตัวล่วงหน้ามาก่อนที่เย่ชีเหยียนจะมาถึงที่แห่งนี้จริง ๆ
มันคว้าตัวติงซิวฉีที่ถูกแขวนแช่งเอาไว้ข้าง ๆ ขึ้นมา จ้องเขม็งไปที่หนุ่มมนุษย์ผู้กำลังก้าวขึ้นบนบันไดของแท่นบูชา และปีศาจตนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา ซึ่งไร้เหตุผลใด ๆ แต่กลับทำให้จิตใจของมันร้อนรนว้าวุ่น จนรู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
หญิงสาวคนนั้นก็เป็นเชิงมโนทัศน์ของการ์ดปีศาจเหมือนกันหรือ? แต่ในการ์ดปีศาจมีตัวตนของหล่อนอยู่ด้วยเหรอ?
ต๊อก ต๊อก ต๊อก...
เย่ชีเหยียนก้าวขึ้นบันได
ทีละก้าว ทีละก้าว ไร้ซึ่งความหวาดกลัว เดินหน้าอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคงสู่ยอดสุด
ฝูงสัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์ที่มารวมตัวกันที่นี่พยายามขวางเขา แต่ทั้งหมดล้วนถูกน้ำตาแดงที่เดินตามข้างกายฟันสังหารอย่างง่ายดาย
เขาไม่ได้นำพวกพ้องมาเพิ่มเติม
เพียงได้การ์ดปีศาจมาหนึ่งใบ เขากับน้ำตาแดงเพียงสองคนก็เพียงพอแล้ว
"หยุดเดี๋ยวนี้! มนุษย์! เจ้า! เจ้า!"
ปีศาจร่างมนุษย์ยืนอยู่ปลายบันได ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ เหมือนหมาป่าจรจัดที่ถูกสยอง ส่งเสียงร้องลั่นเพื่อหวังข่มขู่คนเชือดที่สามารถฆ่ามันได้ตามใจปรารถนา
แต่ไม่ว่าหมาจรจัดจะเห่าเสียงดังแค่ไหน สุดท้ายก็จบลงเป็นเนื้อรอเชือดบนเขียงเท่านั้น
"ฉันสั่งให้หยุด หูหนวกหรือไง!?"
หมาจรจัด ไม่สิ ปีศาจร่างมนุษย์ต่างหาก ยังคงตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงหยาบคาย