[หิมะร้องก้องใจ]กับ[อินทรีเวหา·ผู้ทำลายนภา]
เย่ชีเหยียนวางทั้งสองชิ้นเข้าด้วยกัน ไม่ลังเล เริ่มการหลอมรวม
เส้นสายสีหิมะขาวปรากฏขึ้นจากภายในหิมะร้องก้องใจ เส้นเหล่านั้นพันรัดขึ้นบนอินทรีเวหา จนกระทั่งมันถูกห่อหุ้มจนมิดชิดกลายเป็นทรงกลม หิมะร้องก้องใจเองก็หายสูญไปโดยสมบูรณ์
ทรงกลมเริ่มสั่นสะท้าน
ความเยือกเย็นจัดของน้ำแข็งแผ่ขยายออกไป ราวกับจะเปลี่ยนตู้โดยสารทั้งตู้ให้กลายเป็นแดนหิมะ
ระบบควบคุมอุณหภูมิของตู้โดยสารอันคงที่ทำงานขึ้นเองโดยอัตโนมัติ คุมขังความหนาวนั้นเอาไว้
ทรงกลมเริ่มบิดเปลี่ยนร่าง
จากรูปลักษณ์แรกเริ่มค่อย ๆ แปรสภาพเป็นรูปร่างเบื้องต้นของอาวุธปืน
[โปรด หลั่งจิตลงสักเล็กน้อย]
จอแสงของระบบปรากฏขึ้น
หลั่งจิตสักเล็กน้อยงั้นรึ?
เย่ชีเหยียนชูนิ้วชี้ขึ้น
จุดแสงเล็ก ๆ ที่แทนถึงจิตปรากฏที่ปลายนิ้ว
แต่จุดแสงเล็กเท่านั้นเอง กลับกลบรัศมีของรูปร่างเบื้องต้นของอาวุธปืนเสียอีก
[จิต: 243→242]
จิตเล็กน้อยหลั่งลงสู่ภายใน
แสงวิเศษสีหิมะขาวเปล่งประกายขึ้นจากรูปร่างเบื้องต้นของอาวุธปืน
เสียงร้องไร้เสียงดังก้องขึ้นภายในตู้โดยสาร
ปืนพกสีขาวที่เรียกได้ว่างดงามล่องลอยอยู่เบื้องหน้าของเย่ชีเหยียน
[(ไม่มีชื่อ)·เสียงก้องแห่งดวงใจ (ระดับ 9)]
[ประเภท: ปืนพก]
[ความสามารถก่อนหลอมรวม: กระสุนไม่จำกัด, โจมตีทางอากาศเป็นพิเศษ, ความเร็วโจมตีเพิ่มขึ้น UP↑]
[ความสามารถใหม่: ใช้จิตเพิ่มเติม แปรเป็นกระสุนพิเศษ[เสียงก้องใจ] กระสุนนั้นมีลักษณะ: ความลี้ลับ/ความไม่รู้จัก]