เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 635 【จักรกล·ผู้บริหารแกนเทพ】

6 นาที· 1.4K คำ

เย่ชีเหยียนขยับนวดหน้าผากตัวเองเบา ๆ แล้วลืมตาหยิบผู้ทอดสมอออกมาดูโดยไม่รู้ตัว

อืม ผู้ทอดสมอไม่มีปัญหา ใช้งานได้ปกติ นั่นแปลว่าเขาไม่ได้อยู่ในฝัน

"เฮ้ย นายเกินไปแล้วนะ ฉันมีเหรียญรถไฟแค่พันกว่าเหรียญเอง นายดันเสนอตัวเลือกอัปเกรดราคาสองพันหนึ่งร้อยให้ซะงั้น ฉันจะเอาพันหนึ่งร้อยที่เหลือมาจากไหน นายพังรึเปล่า"

เย่ชีเหยียนบ่นว่าระบบโลภมาก ถ้าแค่เฟ้อเกินมาสักสองสามร้อยก็ยังพอทนได้ แต่ครั้งนี้เฟ้อเกินมาทั้งพัน

เขาไหนมีเงินแบบนั้นสักหน่อย

ไม่ใช่ว่าจะให้เขาเอาของที่วิวัฒน์แล้วไปขายทิ้งสิ?

[ดีง ท่านมีอยู่ครับ]

"ฉันจะมีได้ยังไง?"

[มีครับ]

"หา?"

ลีเซ็ตค่อย ๆ นวดบ่าให้เย่ชีเหยียนเบา ๆ เขาจึงใจเย็นลงและคิดทบทวนอย่างละเอียด

ระบบแม้จะเหลือเชื่อ แต่ก็ไม่ถึงกับเหลือเชื่อถึงระดับนั้น

ถ้ามันบอกว่ามี ก็แปลว่ามีจริง และไม่ใช่ของที่เขาใช้ได้ แต่เป็นของที่เอาไว้ขายอย่างเดียว

งั้นมันจะเป็น...

"หรือว่าจะเป็นสองอันนั้น?"

[หยกนุ่ม·คางคกวาระชีวิต (ระดับ 8)]×2

[สร้างขึ้นโดย[หมายเลขเทพ—A-7—วาระชีวิต] ใช้เพิ่มอายุขัย 200 ปีให้แก่สิ่งมีชีวิตใดก็ได้]

"สองชิ้นนี่ จะขายได้ 1,100 เหรียญรถไฟเหรอ?"

ระบบไม่ตอบ

เย่ชีเหยียนคิดแวบหนึ่ง แล้วตัดสินใจเปิดตลาดมืดเพื่อติดต่อสาวน้อยฝ่ายบริการชื่อไอเหลย์อีกครั้ง

ขอให้ตลาดมืดประเมินราคาของไอเทมทั้งสองชิ้นที่เหมือนกันนี้

["โอ้? สมาชิกผู้ทรงเกียรติ ท่านได้ไอเทมเรื่องอายุขัยแบบนี้มาด้วยเหรอคะ หายากจริง ๆ เลย"]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป