เย่ชีเหยียนไม่ได้ถามจูซิงถูผู้หญิงเสี้ยวขี้ประสาทคนนี้ว่าเธอไปทำอะไรกับท่านระเบียบคนนั้น
ส่วนเรื่องวัสดุอัปเกรด สำหรับเขาแล้วก็ไม่มีประโยชน์อันใดอยู่แล้ว
แต่สำหรับหัวหน้าขบวนรถไฟจำนวนมาก การได้วัสดุอัปเกรดสองระดับนี้ในโลกชานชาลา โดยไม่ต้องเสียเวลาไปแลกกับกิลด์ด้วยไอเทมและภารกิจที่มีมูลค่าสูงกว่า
ก็เป็นเรื่องดีจริง
หมอดูคนนี้ ยังไงก็ได้ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์จริง ๆ อย่างหนึ่งแล้ว
[“เฮ้อ เจ้านาย คุณชอบหลอกคนขนาดนี้ อีกไม่นานก็จะมีวันที่โดนจับไปฟันทั้งถนน ตอนนั้นฉันไม่ไปเก็บศพให้หรอกนะ”]
[“เอ๊ย~ ใครให้ไอ้ตัวนั้นน่าหมั่นไส้ล่ะ อิอิ น้องเย่นี่กำลังเป็นห่วงฉันอยู่ใช่ไหม? วางใจสิ รอฉันค่อย ๆ ทำลายอาณาจักรระเบียบของท่านระเบียบคนนั้น~ กับทำให้ไพ่ระเบียบเหลืออยู่ไม่กี่ใบ ฉันจะไม่ล้างแค้นเขาแล้ว”]
[“ฝันไปไกล”]
เย่ชีเหยียนขมวดคิ้วแล้วแคะปากอย่างรังเกียจ
เป็นห่วงหมอดูคนนี้ ยังไม่เท่ากับเป็นห่วงว่าลีเซ็ตจะทำอาหารเย็นอะไรมาให้เขากิน
[“เฮิ่ด ๆ ใช่แล้วใช่แล้ว คุณเคยคุยกับไอเล่ใช่ไหม?”]
[“ไอเล่คือใคร”]
[“เอ๊ย ก็สาวฝ่ายบริการของตลาดมืดไงล่ะ ฉันสนิทกับเธอมากเลยนะ”]
เย่ชีเหยียนขมวดตาอย่างระมัดระวัง
[“ไม่รู้จัก”]
[“เอ๊ะ? ได้ๆ~ คุณบอกไม่รู้จักก็ไม่รู้จักก็แล้วกัน ยังไงก็...
ขอบคุณนะ น้องเย่ เพราะคุณชนะสงครามความปรารถนาครั้งนี้ ฉันถึงได้ส่งวัสดุพิเศษทั้งสองระดับนั้นออกไปยังหีบสมบัติทั่วทุ่งรกร้าง