ในที่สุด เย่ชีเหยียนก็ไม่ปฏิเสธคำเชิญของโม่ชื่อ และเพิ่มกันเป็นเพื่อน
แน่นอนว่าระดับขบวนรถไฟของคุณโม่ชื่อผู้หญิงคนนี้ยังต่ำมาก ไม่มีทั้งโมดูลผูกกับขบวนรถไฟหรือไอเทมที่บรรจุระบบ
ฉะนั้นจึงเป็นเย่ชีเหยียนที่ส่งคำเชิญให้เธอ แล้วเจ้าหล่อนก็วิ่งกระเตงกลับไปยังขบวนรถไฟของตัวเองอย่างมีความสุขเพื่อกดยอมรับ
หัวหน้าขบวนรถไฟกลุ่มนี้มีเวลาจอดพื้นฐานที่ชานชาลามือใหม่ยาวถึง 12 ชั่วโมง
เพราะไม่มีสิทธิ์ออกจากสถานีแบบวีไอพี พวกเขาจึงต้องรออยู่ที่นี่อีกระยะหนึ่ง
เจ้าจ้าวหลินไม่ได้ขัดขวางที่คนเหล่านี้จะออกไปสำรวจ แค่เตือนพวกเขาว่าอย่าเข้าไปในคาเฟ่บริเวณใจกลางจะดีที่สุด
รวมถึงโม่ชื่อด้วย ทั้ง 5 คนนี่เลือกสำรวจเฉพาะแถบรอบนอกจริง ๆ ซะด้วย
คุณ[ความตาย]คนนี้ ดูเหมือนจะจริงจังกับการเป็นหัวหน้าขบวนรถไฟอยู่จริง
"พี่ชีเหยียนคะ ขอบคุณที่พาหนูเข้ามาที่นี่นะ"
ภายในคาเฟ่ เมื่อเย่ชีเหยียนเดินกลับมาถึง เจ้าจ้าวหลินที่รออยู่แต่แรกก็ลุกขึ้นก้มคำนับเขาลึกจนแทบจะงอตัว
"ขอบคุณฉันเรื่องอะไร?"
"ถ้าไม่ได้พี่ชีเหยียน หนูก็ไม่มีวันมาถึงโลกใบนี้ และก็ไม่มีวันได้การ์ดกลยุทธ์ใบนี้มาเลยค่ะ หนูติดพี่ชีเหยียนอยู่ สักวันหนูจะต้องชดใช้ให้ค่ะ"
"ก็แค่ดวงเธอดีเอง ปืนลูกโม่ 6 นัด ยิงไปถึงนัดที่ 6 แล้วยังไม่ดับ ชนะแบบนี้ก็ควรแก่เธอ แต่ว่านะ เธอยิงนัดที่ 5 ไปทำไม ตั้งแต่นัดที่ 3 ก็ชนะแล้วไม่ใช่เหรอ?"
"เอ๊ะ?"
"หืม... อย่าบอกนะว่าเธอไม่รู้ตัวเรื่องนี้?"
เย่ชีเหยียนจ้องพินิจเจ้าจ้าวหลินที่มัวค้างอยู่ตรงนั้นด้วยความสงสัย