เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 462 ความตาย

6 นาที· 1.3K คำ

[ประตูแดนมรณะ (ระดับ 12)]

[เปิดประตูสู่ [แดนมรณะ]]

[ประตูมรณะมาเยือน ดินแดนนี้จักเป็นแดนดับสูญ]

[ผู้ถูกมันสัมผัส จักถูกมอบความตายในเชิงมโนทัศน์]

แดนมรณะ?

นั่นมันที่ไหนกัน? แค่ประตูเปิดมันก็เป็นไอเทมระดับ 12 แล้ว?

ถ้าอย่างนั้นโลกที่เรียกว่าแดนมรณะนี้ ถ้าให้ระบบจัดระดับ จะอยู่ที่เท่าไหร่?

สิบสาม? หรือแม้กระทั่ง...

“ไม่แปลกใจเลยที่ไอ้นั่นใช้เป็นไพ่ตายใบสุดท้าย มันน่าทึ่งจริงๆ แต่ว่า...”

เย่ชีเหยียนมองปิศาจดาร์กเรเวนที่กำลังสวาปาม ราวกับใช้เงามนุษย์ในประตูเป็นบุฟเฟ่ต์ พลางเลิกคิ้ว

“ความตายในเชิงมโนทัศน์ ไม่ใช่ความสามารถของปิศาจดาร์กเรเวนรึไง?”

ร่างของปิศาจดาร์กเรเวนค่อยๆ กลายเป็นสีดำเป็นเงาตอนกินอาหาร

ขนนกสีดำที่ปกคลุมตัวมัน ราวกับมีแสงเหลวที่ควบแน่นเป็นแก่นสารหมุนวนอย่างช้าๆ อยู่รอบตัว

หนึ่งตัว สองตัว...

ไม่หยุดกัดกิน ไม่หยุดหม่ำ

จนกระทั่งสิ่งที่อยู่ปลายประตูแดนมรณะ ดูเหมือนจะรู้ตัวถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ หยุดส่งเงามนุษย์สีดำพวกนี้ออกมา

ประตูเงียบสงัด

“กา! กา!!”

ปิศาจดาร์กเรเวนกับอีกาปีศาจร้องประสานกันระงม นั่นคือความไม่พอใจ นั่นคือความหิวกระหาย

ปิศาจดาร์กเรเวนทุบประตู

ระลอกคลื่นมิติที่สั่นสะเทือนขัดขวางมันไว้

ทันใดนั้น! ในประตูมีมือหนึ่งปรากฏ

ทันทีที่มันปรากฏ อสูรอีกาทั้งสองก็หยุดชะงัก

โลกทั้งใบเหมือนถูกฉุดลงสู่ก้นบึ้งของห้วงเวิ้งว้าง!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป