เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 461 มาตัม【ตัวตน】× ประตูแดนมรณะ

6 นาที· 1.3K คำ

อินทรีเสียงกัมปนาท

จากลูกอินทรีมนตราตัวน้อยวิวัฒน์จนถึงวันนี้

จุดเริ่มต้นของมันไม่ต่ำเลย

เพราะฟักจากไข่ของอินทรีมนตราของเหมินหลัวจี๋น่า

แต่เมื่อเทียบกับปีศาจและจักรกลตัวอื่นที่อยู่เคียงข้างเย่ชีเหยียน มันกลับอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด

วิวัฒน์หลายต่อหลายครั้ง จนได้กระบี่ทุรชนกัมปนาท

ก็ยังตามไม่ทันพวกหัวแถวอยู่ดี

แม้จะแข็งแกร่งกว่าหลานซื่อลั่วเทอกับไร้จุดจบ แต่ในสนามประลองจำลองของโรงเก็บ เมื่อเผชิญกับจักรกลสงครามไร้จุดจบเกินสิบนายก็ยากจะได้ชัยชนะเบ็ดเสร็จ

นี่ยังไม่ต้องพูดถึงในหมู่จักรกลสงคราม พวกที่จุดเริ่มต้นต่ำกว่าแต่ถูกเสริมด้วยอาวุธแกนเทพซ้อนทับ อย่างไอ้ชั่วร้ายและห้วงลึกนั่น

อินทรี หดหู่ใจนัก

ปกติในขบวนรถไฟของเย่ชีเหยียน มันก็ทำได้แค่รังแกพวกลูกหมีกระจอกในสังกัด

มันอยู่แต่ในตู้เก็บไฟฟ้าทั้งวัน หวังใช้ไฟฟ้าที่ฟุ้งกระจายนั้นเสริมพลังให้ตัวเอง แต่ได้ผลเพียงน้อยนิด

ไฟฟ้าที่มันกินลงไปเหมือนหินจมสมุทร ไม่ช่วยอะไรเลยสักนิด

อินทรี พยายามมาก

มันอยากช่วยเจ้านายแบบที่หุ่นวอลล์ทำได้บ้าง

"ครี๊!!"

กระแสไฟฟ้าปะทุ

สายฟ้าสีทองอร่ามพุ่งออกจากร่างอินทรีไม่หยุด

ร่างแยกโศกเศร้าที่มันเผชิญอยู่กำลังหลั่งน้ำตาต่อเนื่อง

"ทำไมต้องพยายามนัก? พวกของแกก็ฆ่าพวกของข้าไปแล้วไม่ใช่รึ? แค่ให้พวกมันลงมือฆ่าข้า ร่างจริงของข้าก็หมดที่พึ่งสุดท้ายแล้ว"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป