เย่ชีเหยียนเป็นคนเลว
อย่างน้อยตัวเขาเองก็คิดเช่นนั้น
เขาไม่เคยไว้ใจคนนอก และไม่เคยคิดจะเป็นผู้กอบกู้ใคร
แต่ตอนนี้ เหตุใดเขาจึงลงมือกับย่านบันเทิงแห่งนี้อย่างโจ่งแจ้ง ตรงไปตรงมาเช่นนี้
เพราะเขาสะอิดสะเอียน
เหตุผลมีแค่สองคำนี้
"สะอิดสะเอียน"
คนเราตายได้ ถูกฆ่าได้
เขาไม่แม้แต่จะแคร์หากต้องใช้ชีวิตผู้อื่นเพื่อบรรลุจุดประสงค์ของตน
หรือแคร์ว่าใครทุกข์ทน ใครโศกเศร้า
หากวันหนึ่งต้องใช้ชีวิตมนุษย์ทั้งโลกเพื่อแลกให้จักรกลและปิศาจข้างกายเขาคืนชีพขึ้นมาใหม่ เขาก็จะทำโดยไม่ลังเล
ทว่าที่นี่ ย่านบันเทิงแห่งนี้
กลิ่นเน่าเหม็น เสื่อมสลาย และเปี่ยมไปด้วยความชั่วร้ายในอากาศ ความรู้สึกที่อยู่ท่ามกลางเหล่าอสูรกายนั้น มันทำให้เขาคลื่นไส้อย่างที่สุด
บางทีเขาไม่ควรเปิดเผยตัวเองเร็วขนาดนี้
เพราะนั่นต้องดึงดูดความสนใจจากผู้แข็งแกร่งในนครรัตติกาลนิรันดร์เป็นแน่
บางทีเขาควรอดทนต่อความรังเกียจในใจ เพราะอีกสองวัน จูซิงถูและเหมินหลัวจี๋น่าจะพาสมาชิกตี้ซวี่ที่หามาได้เข้ามาที่นี่ การลงมือโดยพลการมีแต่จะทำให้เสียแผน
บางที...
ยังมีบางทีอีกมากมาย
แต่?
ทำไมเขาต้องทน?
เขา เย่ชีเหยียน ไม่ได้มาเพื่อทำตามแผนของจูซิงถู
ที่เขามาที่นี่ เพียงเพราะตัวเองอยากมา
แผนของคนอื่น ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
เย่ชีเหยียน เห็นแก่ตัว เอาแต่ประโยชน์ ละโมบ อหังการ...
คำด้านลบใด ๆ ปะป้ายใส่เขาก็ไม่สะทกสะท้าน