"คนล่ะ?"
หลังจากเย่ชีเหยียนหายตัวไปไม่นาน ผู้แข็งแกร่งแห่งนครรัตติกาลนิรันดร์ที่มาจากทุกสารทิศก็จ้องมองบุรุษชุดหางติ่งที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เหลือเพียงร่างครึ่งท่อน
"ชาลส์ นายมีแดนเงาที่ปิดผนึกพื้นที่ได้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงปล่อยให้ใครหนีไปได้ง่าย ๆ? แถมทำไมถึงได้สยดสยองขนาดนี้?"
ชาลส์ หรือบุรุษแวมไพร์ชุดหางติ่ง ก้มมองร่างท่อนล่างที่หายไปด้วยความตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม
"เป็นไปได้ยังไง... ข้า ข้ากลับฟื้นฟูไม่ได้งั้นเหรอ?! บ้าเอ๊ย เป็นไปไม่ได้! มนุษย์คนนั้นทำได้ยังไง? ข้าใช้แดนเงาไปแล้วไม่ใช่เหรอ!?"
เขาดูเหมือนจะพังทลายลงบ้าง
แวมไพร์ขอเพียงมีหัวใจอยู่ก็สามารถมีชีวิตรอดต่อไปได้
แต่การสูญเสียร่างท่อนล่างและไม่อาจฟื้นฟูได้ สำหรับบุรุษเพศแล้ว มันเลวร้ายยิ่งกว่าความตายเสียอีก
"บ้าเอ๊ย บ้า บ้า! ร่างกายข้า พลังฟื้นฟูของข้า!? มนุษย์คนนั้น มนุษย์คนนั้นเป็นใครกันแน่!?"
"อัลทอส มังกรจักรกลปิศาจแห่งองค์กรตี้ซวี่"
พวกเขาหันไปมองทางที่เสียงพูดดังขึ้น
มีผู้หนึ่งหยิบใบประกาศจับออกมา
"ไม่ผิดแน่ มังกรจักรกล หลุมดำโจมตี แล้วก็มีสตรีติดตามอยู่ข้างกาย แล้วก็... บนตัวคนผู้นั้น เต็มไปด้วยจิตมุ่งร้าย... จิตมุ่งร้ายของปิศาจ ปิศาจ... ถูกเขาควบคุมไว้..."
"องค์กรตี้ซวี่? หรือว่าหัวหน้าพวกเขา จูซิงถูค้นพบบางอย่าง เลยส่งคนมาทำลายที่นี่?"
"เป็นไปได้สูง นี่ต้องเป็นสัญญาณที่หัวหน้าองค์กรตี้ซวี่ประกาศสงครามกับนครรัตติกาลนิรันดร์แน่ เราต้องโต้กลับ!"