เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 491 หนึ่งวัน หนึ่งราตรี

6 นาที· 1.3K คำ

[สิทธิ์·ซิงโครไนซ์เส้นเวลา]

บนจอแสงของระบบปรากฏกระแสปั่นป่วนหลากสีสัน

และกระแสปั่นป่วนสองสายนั้นซ้อนทับกันเมื่อเย่ชีเหยียนเปิดใช้สิทธิ์

เส้นเวลาของโลกต่างมิติจึงบรรลุถึงการซิงโครไนซ์ในระดับบทสนทนาในชั่วขณะนั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ชีเหยียนใช้สิทธิ์นี้หลังจากซื้อมา

หลังจากซิงโครไนซ์แล้ว ข้อความแจ้งเตือน[ไม่สามารถสนทนา]ที่เคยมีก็หายไป

หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย เขาก็ส่งข้อความถึงคนหนึ่งในรายชื่อเพื่อนของเขา

["ตี๊ดๆ"]

ไม่ต้องรอนานนัก ฝ่ายตรงข้ามก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

["ว้าว พี่ชีเหยียน? ติดต่อหนูได้ยังไง ก่อนหน้านี้หนูพยายามติดต่อพี่แต่ทำไม่ได้เลย หรือว่าการปิดกั้นหายไปแล้ว?"]

จ้าวหลินในเมืองโซโลกำลังหลบอยู่หลังอาคารเพื่อหนีพายุ

ถือแท็บเล็ตที่มีห้องแชตอยู่ ตอบกลับเย่ชีเหยียน

ข้างกายเธอมีขี้เถ้าที่หลงเหลืออยู่หลังจากแวมไพร์ตาย

["ก็แค่สิทธิ์ที่ซื้อจากตัวเลือกอัปเกรดอันหนึ่งน่ะ"]

["ตัวเลือกอัปเกรดมีของแบบนี้ด้วยเหรอคะ อ้อ พี่ชีเหยียน ก่อนหน้านี้หนูอยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ให้พี่ฟังตั้งนานแล้ว..."]

เพราะเส้นเวลาต่างกัน ตั้งแต่ข้อความเตือนหลังระบบถูกแทรกแซงปรากฏขึ้น นครรัตติกาลนิรันดร์เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสิบนาที แต่ทางเมืองโซโลกลับเป็นเวลาเกือบชั่วโมงครึ่งแล้ว

จากคำบอกเล่าของจ้าวหลิน เย่ชีเหยียนก็รู้สถานการณ์ปัจจุบันของเมืองโซโล

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป