เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 492 โชคชะตากับสิ่งไม่รู้

6 นาที· 1.4K คำ

["เย่ชีเหยียน..."]

จ้าวซี ผู้มีสิทธิ์เข้าถึงการเชื่อมโยงกระแสเวลา

เธอส่งข้อความเช่นนั้นออกไป

["เมืองโซโลที่นี่ กำลังจะพบกับจุดจบ"]

["บางทีฉันอาจมีวิธีที่จะหยุดมันได้... แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้จริงหรือเปล่า"]

["มันต้องการความช่วยเหลือจากนาย แต่ถ้าล้มเหลว นายก็จะพบจุดจบในเมืองโซโลนี้เช่นกัน ฉัน... จะไม่บังคับนาย สิทธิ์เลือกอยู่ที่นาย"]

[ตราพันธมิตร]ส่องประกายอ่อนๆ

ทว่าเย่ชีเหยียนกลับไม่ตอบสนองต่อเธอ

"ก็จริง เรื่องอันตรายแบบนี้ไม่ควรให้เขามาร่วมด้วยตั้งแต่แรก"

"สุดท้ายก็เป็นแค่ความคิดเพ้อฝันของฉันเอง"

เธอเงยหน้าขึ้นอย่างสงบ จ้องมองทะเลเลือดไร้สิ้นสุดเบื้องหน้า อสูรสีแดงฉานที่รวมตัวจากความไม่สิ้นสุด

"ไม่รู้จบเสียที"

อสูรเหล่านี้มุ่งตรงไปยังเมืองโซโลไม่หยุดหย่อน

"เฮ้อ..."

ณ ยอดของทะเลเลือด เทพโลหิตที่เพิ่งถูกการลาดตระเวนกัดเข้าให้ไม่คิดจะประมือกับจ้าวซีซึ่งๆ หน้าอีกต่อไป

พลังแห่งการพิพากษาช่างกดข่มมันนัก หากเป็นเทพระดับ A ที่ไม่มีแนวคิดสิ่งชั่วร้ายมาปะทะกับจ้าวซีก็คงไม่พ่ายแพ้อย่างน่าอนาถเช่นนี้

สิ่งที่มันต้องทำตอนนี้มีเพียงหนึ่งเดียว

ยื้อ ถ่วงเวลาให้จุดจบมาถึง

ในฐานะเทวดา มันมีทางหนีไปได้

แต่ในหมู่มนุษย์เหล่านี้ จะมีสักกี่คนที่หลุดพ้นจากการปิดล้อมของโลก จะหนีออกจากเมืองโซโลได้?

สงคราม คือกับดัก

กับดักแห่งจุดจบ

ใช้แวมไพร์แห่งนครรัตติกาลนิรันดร์มาแลกกับมนุษย์ในเมืองโซโล

แม้เทพโลหิตจะไม่เต็มใจ แต่บัดนี้มันก็เป็นส่วนหนึ่งของลำดับเทวะสูงสุดแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป