เย่ชีเหยียนถือศิลาบริสุทธิ์ชะล้างมลทินเดินเข้าไปใกล้อย่างไม่หยุดยั้ง
แสงอันอ่อนโยนทำให้ร่างเงาเหลือบนั้นร้องครวญครางออกมาด้วยความทรมาน
มันพยายามจะหนี แต่ก็ถูกเจวต้วนปีศาจแห่งการตัดสินใจยื่นออกมือกดข่มกลับลงสู่ผืนน้ำ
แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ วิญญาณร้ายตนนี้กลับไม่ได้ถูกศิลาบริสุทธิ์ชะล้างมลทินทำลายจนสูญสิ้น
กระทั่งเมื่อสายแสงสีซีดจางๆ ค่อยๆ จางหาย เสียงของภาพเงานั้นแม้จะเบาลงเรื่อยๆ แต่ร่างกลับค่อยๆ มั่นคงขึ้น
"ไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายแท้ ๆ งั้นสินะ แค่ถูกศิลาบริสุทธิ์ชะล้างมลทินล้างความชั่วร้ายออกไปจากร่างเท่านั้น หายากจริง ๆ แต่ว่า..."
[เทพีแห่งความงาม · วีนัส (ระดับ 0)]
[เมื่อเผ่าพันธุ์ที่ให้กำเนิดนางถูกทำลาย พลังที่นางครอบครองก็ถดถอยจนถึงขีดสุด สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงเสียงสะท้อนเล็ก ๆ เพื่อรอคอยที่จะส่งต่อเสียงของตนเองออกไปสู่ภายนอก ให้เสียงคร่ำครวญแห่งอดีตได้ถูกใครสักคนได้ยิน]
"เทพีแห่งความงามงั้นรึ..."
เมื่อพลังความชั่วร้ายเหล่านั้นสลายไป เย่ชีเหยียนก็สัมผัสได้จากร่างเงานั้นถึงเชิงมโนทัศน์ของ[ความงาม]และ[ศิลปะ]อย่างแท้จริง
"...&……￥%@?"
ร่างเงาเบลอ ๆ ดูเหมือนจะฟื้นคืนสติ มันขยับปากพูดออกมาเป็นถ้อยคำที่ฟังไม่เข้าใจเสียงเดียว
"ฟังไม่เข้าใจ พูดภาษามนุษย์เป็นไหม"
"...มนุษ...ย์? เธอ...เป็น...มนุษย์?"
เย่ชีเหยียนยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองอีกฝ่ายด้วยความสนใจ
"พูดภาษามนุษย์ได้จริง ๆ ด้วย ขึ้นไปข้างบนก่อนแล้วค่อยคุย เจวต้วน พาเรากลับขึ้นไป อ้อ อย่าบีบมันจนแหลกด้วย"