วีนัส
เทพแห่งความงามและศิลปะ
นางไม่ได้เลือกล้างแค้น หากแต่สวมใส่ความเกลียดชัง ความสิ้นหวัง และความโศกเศร้า จากยุคสมัยก่อนหน้าที่นับไม่ถ้วนมาพำนักอยู่ ณ ที่แห่งนี้
ด้วยจุดประสงค์เดียว คือส่งต่อนามของ[เผ่าทองคำ]ผ่านการชำระล้างของกาลเวลา
แต่...
หากไม่ใช่เพราะเย่ชีเหยียนกลับคืนมายังป่าสีขาวแห่งนี้อีกครั้ง คงไม่มีผู้ใดได้พบเธอ และได้ยินถ้อยคำเหล่านี้จากปากของเธอ กระทั่งวันที่ตัวตนของนางจะสูญสลายลงก็ตาม
เพราะที่แห่งนี้เป็นเพียงโลกชานชาลาระดับ 3
ผู้ที่จะเดินทางเข้ามายังที่แห่งนี้ ก็มีแต่เพียงหัวหน้าขบวนรถไฟที่ขบวนของตนอยู่ในระดับต่ำกว่า 4 เท่านั้น
และหัวหน้าขบวนระดับเช่นนั้น แม้จะบุกดำลงไปใต้น้ำตรง ๆ
สิ่งที่รอเฝ้าพวกเขาเมื่อเผชิญกับวีนัสในสภาพบ้าคลั่ง ก็คงมีแต่เพียงทางตายเท่านั้น
คนอ่อนแอหาไม่เจอ คนแข็งแกร่งก็ไม่มา
มีเพียงเย่ชีเหยียนเท่านั้น
ผู้ซึ่งครอบครองทั้ง[สัญญาณแห่งความทรงจำ]และ[ผู้ทอดสมอ]
ผู้ที่เลือก[ป่าสีขาว]ในทางแยกแห่งโชคชะตา
คือผู้เดียวที่สามารถพบวีนัส และปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ได้
นี่คือสิ่งที่เรียกว่าทางแยกแห่งโชคชะตา
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ล้วนถูกสร้างขึ้นจากการเลือกของเย่ชีเหยียน
หากเลือกเส้นทางอื่น บางทีอาจเป็นเรื่องราวที่แตกต่างสิ้นเชิง
แต่ไม่มีคำว่าถ้า
เส้นทางที่เย่ชีเหยียนก้าวเดิน คือหนทางเดียวที่เป็นของเขาเพียงลำพัง
อดีตไม่เปลี่ยนแปลง ไม่มีการเริ่มต้นใหม่ จุดเริ่มต้นของทุกอย่างคือวินาทีที่เขาก้าวเข้าสู่ที่รกร้างนั้น