สายลมอ่อนพัดปลายใบไม้จนส่งเสียงซ่าไหว
ในโลกแห่งความมืด ป่าไม้อันขาวโพลนนี้เปล่งรัศมีที่ลึกลับและน่าหลงใหล
เย่ชีเหยียนยืนอยู่เหนือผืนทะเลสาบอันเงียบสงัด
ทุกสิ่งรอบด้านช่างคุ้นเคยเหลือเกิน
ลีเซ็ตกับพวกเดินออกมาจากรถไฟ
เหลือบมองรอบตัวด้วยสายตาแปลกใจ
ที่แห่งนี้ คือโลกที่พวกเธอในวันที่ยังไม่ได้มาอยู่เคียงข้างเย่ชีเหยียนไม่เคยได้เห็น
และยังเป็นการผจญภัยที่พวกเธอไม่เคยได้ร่วมผ่านไปกับเจ้านาย
"ยืนยันเวลาก่อน"
หยิบ[นาฬิกาพกเที่ยงตรงชั่วนิรันดร์]ออกมา เช็กเวลาแล้วส่งให้ลีเซ็ตเป็นผู้เก็บรักษา
แม้จะมีเวลาสำรองถึง 16 ชั่วโมง แต่เมื่อถึง 15 ชั่วโมงก็ต้องเตรียมกลับไปที่สนามประลองใจกลางจันทราแล้ว
ตู้โดยสารคลี่ออก
ฝูงผึ้งนาโนถูกส่งออก
คำสั่งถูกส่งลง
อีการาคู่ปีศาจพร้อมทั้งอินทรีและหมีขาวก็เข้าร่วมแถวการรวบรวมด้วย
ถอนต้นไม้ขึ้นมาทั้งราก ๆ นำมาเป็นไม้เก็บเข้าคลังทั้งหมด
ต้นไม้ในป่านี้ ยกเว้นต้นไม้ผลป่าขาว ล้วนเป็นต้นไม้ธรรมดา
สิ่งที่มีค่าจริง ๆ คือใบสีขาวและเปลือกไม้ของต้นไม้เหล่านี้ ซึ่งใช้เป็นวัสดุสำหรับย้อมสีได้
อินทรีกับอีกาปีศาจออกไปสำรวจภายนอก
ผ่านกล้อง ไม่ช้าก็ถ่ายภาพทั้งผืนป่าได้ครบถ้วน
ในป่ามีทางอยู่เพียงสองสายเท่านั้น
สายหนึ่งมุ่งไปยังป่าต้นไม้ผลที่เขาเคยได้ผลป่าขาวครั้งแรก
ส่วนทะเลสาบแห่งนี้ คือจุดสิ้นสุดของอีกสาย