หน้าโรงเตี๊ยม
สวี่กวงนั่งอยู่บนก้อนหิน มองโรงเตี๊ยมตรงหน้าด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปมา
เขาเป็นนายด่านคนหนึ่งใต้บัญชาของบู้อิ๋น ผู้บัญชาการใหญ่ปราบโจร มีตำแหน่งสูงส่งไม่น้อย
ในฐานะผู้บัญชาการใหญ่ปราบโจร หน้าที่หลักของบู้อิ๋นคือปราบปรามและตีโจรภูเขากับกองกำลังกบฏต่างๆ ถือกองทัพหลายกอง อำนาจและตำแหน่งสูงส่ง ตามสมควร นายด่านใต้บัญชาของเขาหลายคน ย่อมมีตำแหน่งไม่ต่ำ แต่การแก่งแย่งภายในก็ดุเดือดยิ่งนัก
โจรภูเขาหูซาน ทั่วราชสำนักต้าเฉียนล้วนรู้จักชื่อเสียง มีกำลังแข็งแกร่ง ตกเป็นเสี้ยนหนามในหัวใจราชสำนักมาช้านาน ส่วนอู่โซ่วผู้บัญชาการใหญ่ปราบโจรก็ถือเป็นดั่งหนามในตาและเนื้อในเนื้อ ส่งกองทัพไปตีหลายครั้ง แต่เพราะที่ตั้งพิเศษ ล้มเหลวหลายครั้ง
และครั้งนี้ เมื่อรู้ว่าคนบนเขาหูซานต้องการดึงครูฝึกวิชาพลองมาร่วม พลพรรค บู้อิ๋นก็เกิดความคิด อยากใช้เป็นเหยื่อล่อให้คนเขาหูซานติดเบ็ด
เรื่องเช่นนี้ ธรรมชาติย่อมไม่ให้เขาไปด้วยตนเอง สวี่กวงซึ่งเป็นนายด่านคนหนึ่งจึงอาสารับเรื่องนี้มาเอง
เรื่องนี้ หากทำสำเร็จก็เป็นความดีความชอบใหญ่หลวง แต่หากทำพลาด ไม่เพียงบู้อิ๋นจะลงโทษ นายด่านคนอื่นๆ ก็จะซ้ำเติมเขาอีก
สวี่กวงคิดว่าเรื่องนี้ง่ายดาย มือถึงก็ได้มา ทว่าบัดนี้กลับมีปัญหาเช่นนี้ ทำให้เขาโกรธนัก คิดเท่าใดก็ไม่เข้าใจ