"นี่คือเมืองของโลกนี้สินะ"
ลู่เหยียนยืนอยู่ที่ประตูเมือง มองดูถนนอันคึกคัก ใบหน้าเผยความประหลาดใจเล็กน้อย
ก่อนจะข้ามมิติมา ลู่เหยียนก็เคยเห็นถนนที่คึกคักกว่านี้มาแล้ว
อันที่จริง ก่อนจะข้ามมิติมา ถนนในเมืองใหญ่ยังครึกครื้นและเจริญรุ่งเรืองกว่าที่นี่มากนัก
แต่ทว่าที่นั่นเป็นเมืองสมัยใหม่ ทุกสิ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความทันสมัย แตกต่างสิ้นเชิงกับถนนโบราณอันงดงามที่อยู่ตรงหน้า
เพราะเหตุนี้เอง ลู่เหยียนจึงประหลาดใจเช่นนี้
ภายใต้การเคียงข้างของพานสือ ลู่เหยียนเดินสวนไปตามถนน
เขาเดินไปพลางมองไปพลาง ราวกับว่าทุกสิ่งล้วนมีแรงดึงดูดอันยิ่งใหญ่ต่อเขา
อันที่จริง พวกพ่อค้าแม่ค้าสองข้างทางต่างก็ขายของธรรมดาๆ เช่น ผักสด เนื้อสัตว์ และอื่นๆ ลู่เหยียนเพียงแต่เพิ่งมาที่เมืองของโลกนี้เป็นครั้งแรก จึงอยากรู้อยากเห็นเช่นนี้ ชาวบ้านบนถนนต่างเคยชินกับสิ่งเหล่านี้แล้ว ไม่มีทีท่าของความอยากรู้อยากเห็นแม้แต่น้อย
"เถ้าแก่ โรงเตี๊ยมหงอวิ่นที่อยู่ข้างหน้าเป็นโรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอซงหยางขอรับ" พานสือพูดเสียงเบาข้างหูลู่เหยียน
ก่อนจะมา ลู่เหยียนเคยบอกพานสือแล้วว่า ครั้งนี้เขามาที่อำเภอซงหยาง ต้องไปดูโรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองให้ได้ เพราะเขาเป็นผู้ประกอบกิจการโรงเตี๊ยม ย่อมต้องมาดูว่าโรงเตี๊ยมอื่นในโลกนี้เป็นเช่นไร
พานสือดูจะจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจเป็นอย่างดี
ลู่เหยียนมองป้ายที่อยู่ไกลออกไป พยักหน้า แล้วก้าวเดินไปทางนั้น