คุ้มหรือไม่?
บิดาของเสิ่นจี้ถังมิได้โต้แย้ง
ในใจของเขา อาหารเหล่านี้ ก็คุ้มค่าแก่ราคานี้จริง
แม้ราคานี้จะสูงกว่าราคาอาหารของโรงสุราขนาดใหญ่ในเมืองหลวงเสียอีก แต่อาหารเหล่านี้ รสชาติก็ดีกว่าอาหารเหล่านั้นจริง
ยิ่งไปกว่านั้น ลู่เหยียนยังช่วยชีวิตบุตรสาวของเขาไว้ ธรรมชาติเขาย่อมไม่คิดเห็นแก่เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้
บิดาของเสิ่นจี้ถังจ่ายค่าอาหารอย่างสบายใจ
"สองท่าน โรงเตี๊ยมของเรายังมีห้องชั้นเลิศ" ลู่เหยียนซึ่งเก็บเงินค่าอาหารแล้ว กลับเร่งรีบแนะนำห้องชั้นกลางของโรงเตี๊ยมตนเอง "ห้องชั้นเลิศมีพื้นที่กว้างขวางกว่า สภาพแวดล้อมดีกว่า พักอาศัยสบายกว่า จะพิจารณาเปลี่ยนหรือไม่?"
"เช่นนั้นเปลี่ยนเป็นห้องชั้นเลิศสองห้องเถิด"
บิดาของเสิ่นจี้ถังมิได้ลังเลแม้แต่น้อย
เสิ่นจี้ถังมิได้พูดสิ่งใด
ก่อนหน้านี้นางมิได้พักห้องชั้นเลิศ เพราะคิดจะประหยัดเงิน เพื่อชีวิตในอนาคตของตนและจ้าวหลิน
บัดนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป ธรรมชาติไม่จำเป็นต้องประหยัดเงินนั้นอีก
"ได้เลย!"
หลังจากนั้น บิดาของเสิ่นจี้ถังและบ่าวรับใช้ของเขาก็ทำการลงทะเบียนเสร็จสิ้น
ลู่เหยียนก็ได้รู้ชื่อของเขา:
เสิ่นอวิ๋นซาน
ลู่เหยียนจงใจจัดให้เสิ่นจี้ถังพักในห้อง "หยางเหอ"
ห้องหยางเหอเป็นหนึ่งในห้าห้องกลาง มีความสามารถในการเร่งอาการป่วยให้ฟื้นตัว บำรุงกายและใจ ปรับสมดุลลมปราณ ห้องนี้เหมาะแก่การพักอาศัยของเสิ่นจี้ถังที่สุด
หลังจากทุกคนกลับไปยังห้องพักได้ไม่นาน เสิ่นจี้ถังก็ลงมาเพียงลำพัง