หลายคนพากันตำหนิการกระทำของลู่เหยียน
"เอาล่ะ อย่าพูดกันมาก ไปช่วยดับไฟกันเถอะ"
อู๋ไฉห้ามปรามการบ่นของพวกเขาไว้
แม้เขาจะไม่รู้ว่าลู่เหยียนคือคนที่ช่วยพวกเขาไว้อย่างลับๆ แต่พวกเขายังต้องอาศัยอยู่ที่นี่ หากโรงเตี๊ยมถูกไฟไหม้จริง พวกเขาก็ต้องนอนกลางป่ากันพอดี
เมื่ออู๋ไฉพูดออกมา พวกเขาจึงจำใจไปช่วยดับเพลิง
หลินซานเพราะสวมเครื่องพันธนาการจึงไม่สะดวก ไม่ได้ไปช่วยดับเพลิง เขามองไปทางที่ลู่เหยียนจากไป รู้สึก curious ขึ้นมาเช่นกัน
"เหอะ! ไม่ปกติ!"
เวลานั้นเอง ชายร่างใหญ่คนหนึ่งก็พบสิ่งผิดปกติ
"เป็นอะไร?"
"ออกมาดูสิ! ไฟใหญ่ขนาดนี้เผามาตั้งนาน กำแพงบ้านี่ไม่ต้องพูดถึงรอยแตก แม้แต่รอยดำก็ไม่มีเลย ไฟเผาแล้วควรเป็นแบบนี้หรือ?"
"ก็แปลกจริงๆ"
หลายคนมองดูตัวกำแพง สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
หลินซานและอู๋ไฉก็เดินเข้ามาดู เช่นกันรู้สึกแปลกใจ
กำแพงลานของโรงเตี๊ยมนี้ดูทรุดโทรม ราวกับลมพัดเพียงเบาๆ ก็จะพังทลาย กำแพงแบบนี้ตามหลักแล้ว ภายใต้การเผาไหม้ของไฟใหญ่ คงจะพังทลายในไม่ช้า แต่ความจริงกลับเป็น กำแพงลานนี้ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ได้ ไม่แม้แต่จะเปลี่ยนไป
ทุกคนประหลาดใจกับสิ่งนี้ ถึงกับลืมดับไฟไปเลย
ไฟใหญ่ภายใต้สายตาของทุกคน ค่อยๆ เล็กลง สุดท้าย ฟืนแห้งทั้งหมดก็มอดไหม้ ไฟก็ดับลง
แต่กำแพงลาน ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ได้ ไม่แม้แต่จะมีร่องรอยการถูกไฟไหม้บนตัวกำแพง