เวลาผ่านไปหนึ่งคืน ชั้นหกยังคงสงบดี หลังจากนั้นก็ไม่มีสัตว์กลายพันธุ์ตัวใหม่ปรากฏขึ้นอีก
เหตุผลสำคัญที่สุดข้อหนึ่งก็คือศพ!
เมื่อคืนคนที่อยู่ชั้นอื่น ๆ เลียนแบบเจียงเหย่ โยนศพทั้งหมดลงไปข้างล่าง ที่นั่นมีอาหารมากพอให้สัตว์กลายพันธุ์กิน พวกมันจึงไม่จำเป็นต้องออกล่าอีก
แต่สัตว์กลายพันธุ์จะปรากฏตัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ศพพวกนั้นย่อมถูกกินหมดในไม่ช้า
เพราะฉะนั้น จะต้องมีสัตว์กลายพันธุ์ตัวใหม่ปรากฏขึ้นแน่!
หลินชวนหยิบน้ำหนึ่งขวดกับขนมปังสองแผ่นยื่นให้
“กินรองท้องเป็นมื้อเช้าไปก่อน วันนี้เราต้องหาทวนเหนือธรรมชาติให้เจอ แล้วถ้าเป็นไปได้ก็หาที่ตั้งหลักที่เหมาะกว่านี้ด้วย”
เจียงเหย่พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะกินขนมปังหมดในไม่กี่คำ
“อาชวน นายคิดไว้หรือยังว่าจะใช้ที่ไหนเป็นที่ตั้งหลัก?”
หลินชวนครุ่นคิด “ห้องคอมพิวเตอร์ของภาควิชากับห้องสมุดก็ดีมาก ที่นั่นไม่มีแม้แต่ยุงสักตัว แทบไม่ต้องกังวลว่าจะมีสัตว์กลายพันธุ์ตัวใหม่โผล่มา ปัญหาคือเดี๋ยวไฟฟ้าจะดับ พวกเราก็ย่างเนื้อสัตว์กลายพันธุ์กินไม่ได้ เลยเก็บไว้เป็นตัวเลือกสำรองได้เท่านั้น”
“จริงด้วย ไฟดับนี่ลำบากชะมัด แต่เราเตรียมไฟแช็กไว้ตั้งเยอะ อย่างมากก็ผ่าโต๊ะพวกนั้นมาใช้เป็นฟืน!”
“...”
หลินชวนยกมือกุมหน้าผาก “นายก็รู้ว่ามหาวิทยาลัยเราเป็นยังไง ชอบพูดเรื่องรักษ์โลกอยู่ได้ โต๊ะทุกตัวทำจากพลาสติก ไม่ก็แผ่นไม้ประกอบจากเศษไม้ ของแบบนั้นจุดไฟยากจะตาย”