ระหว่างทาง หลินชวนกับพวกอีกสองคนล่าสัตว์กลายพันธุ์ได้ไม่น้อย เนื้อสัตว์กลายพันธุ์ที่กินได้ซึ่งสะสมไว้ก็ใกล้จะถึง 300 ชั่งแล้ว
“ในมหาวิทยาลัยเหมือนจะมีนกกลายพันธุ์เพิ่มขึ้นเยอะเลยนะ ก่อนหน้านี้ฉันจำได้ว่ามีอยู่แค่ไม่กี่ตัวแถวป่า”
“เพิ่มขึ้นเยอะจริง ๆ ตอนนี้ในมหาวิทยาลัยมีนกกลายพันธุ์มากกว่า 30 ตัวแน่นอน!”
หลินชวนเหลือบมองนกกลายพันธุ์เหนือศีรษะ “พวกมันบินได้ มีโอกาสสูงมากว่าจะมาจากนอกมหาวิทยาลัย”
ถ้าเทียบความสามารถในการเอาชีวิตรอดกับความโหดเหี้ยม นักศึกษามหาวิทยาลัยพวกนี้สู้คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวจากสังคมภายนอกไม่ได้เลย!
แม้แต่นกยังรู้จักเลือกลูกพลับนิ่ม ๆ มากิน
แววตาของเฉินอวี่ถงไหววูบ “ถ้าเลี้ยงนกล่าเหยื่อดุ ๆ ไว้ได้สักตัวก็คงดี เราจะได้ขี่มันไปที่ไหนก็ได้ ประหยัดเวลาเดินทางไปเยอะ แถมโอกาสรอดชีวิตก็น่าจะเพิ่มขึ้นมากด้วย”
“ฮ่า พวกหนูกลายพันธุ์กับแมงมุมกลายพันธุ์ที่เราฆ่ามาก็เอาไปเป็นอาหารให้มันได้ด้วยนะ”
หลินชวนกลอกตา “เลิกฝันเถอะ พอกลายเป็นสัตว์กลายพันธุ์ ความดุร้ายของพวกมันก็ถูกปลุกขึ้นมาอย่างมหาศาล ต่อให้เป็นเจ้าของเดิม พวกมันก็ฆ่าได้ด้วยมือตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย!
“ถ้าเราเลี้ยงมันจนอิ่ม บางทีมันอาจไม่แว้งกัดก็ได้ แต่ถ้าปล่อยให้มันหิว ด้วยความหิวโหย โอกาสเก้าในสิบคือมันจะจับพวกเราเป็นอาหารทันที
“วิธีเดียวที่จะควบคุมสัตว์กลายพันธุ์ได้อย่างปลอดภัย ก็คือพลังพิเศษควบคุมสัตว์กลายพันธุ์แบบเดียวกับจางอวี่เหิง ลูกชายของนายกเทศมนตรี!”
พลังที่จางอวี่เหิงปลุกขึ้นมาได้คือพลังพิเศษระดับเอส บัญชาสรรพสัตว์ พลังนี้ใช้สยบสัตว์กลายพันธุ์ได้โดยตรง ยิ่งมีพลังจิตมาก ก็ยิ่งควบคุมสัตว์กลายพันธุ์ได้พร้อมกันหลายตัว