ทั้งสามคนถือดาบเหล็กกล้าผสมคนละเล่ม เดินลงมาจากตึก
ใบดาบยาว 1.2 เมตร ความยาวเท่านี้เหนือกว่าดาบใหญ่เล่มก่อนมาก แถมยังแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ไม่เสียหายง่าย ๆ
“ได้อาวุธที่ถนัดมือกว่าเดิมแล้ว สองวันนี้ต้องตุนเนื้อไว้เป็นเสบียงอย่างน้อย 200 ชั่ง!”
หลินชวนมองฝูงนกตัวใหญ่ที่บินวนอยู่เหนือศีรษะ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
“เตรียมตัวให้พร้อม เดี๋ยวนกขนกระเซิงพวกนั้นต้องเปิดฉากโจมตีก่อนแน่ ฉันจะใช้แรงโน้มถ่วงกดพวกมันลงมา พวกนายก็แค่ฟันให้พอ!”
“เข้าใจแล้ว!”
ทั้งสามเดินตรงไปข้างหน้า มือยังถือขนมแท่งรสเผ็ดกินไปด้วย
นกตัวใหญ่ทั้งสี่ตัวยังคงบินวนหยั่งเชิงอยู่บนฟ้า
สามนาทีต่อมา ในที่สุดนกตัวหนึ่งก็โฉบลงมา กรงเล็บแหลมคมพุ่งตรงไปยังศีรษะของเฉินอวี่ถง
เพราะในบรรดาทั้งสามคน เธอดูเหมือนจะรังแกได้ง่ายที่สุด
นกตัวใหญ่อีกสามตัวเห็นดังนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีทันที
หลินชวนไม่ได้รีบร้อนลงมือ เขารอให้นกทั้งสี่เข้ามาใกล้ก่อน
เมื่อนกตัวใหญ่ทั้งสี่อยู่ห่างจากพวกเขาราว 10 เมตร พลังพิเศษก็พลันทำงาน!
เขตแรงโน้มถ่วง แรงโน้มถ่วงห้าเท่า!
นกตัวใหญ่ทั้งสี่ถูกเขตพลังครอบคลุมพร้อมกัน ร่างที่กำลังโฉบลงมาเริ่มร่วงลงอย่างควบคุมไม่ได้ ต่อให้กระพือปีกก็ทำได้เพียงชะลอความเร็วในการตกเท่านั้น
เจียงเหย่าขว้างหอกเหนือธรรมชาติออกไป พุ่งเข้าใส่นกตัวหนึ่งอย่างแม่นยำ ขณะเดียวกันก็กวัดแกว่งดาบยาวในมือฟันออกไป
น่าเสียดายที่ถูกกรงเล็บนกสกัดไว้
“ชิ! อีกนิดเดียวก็ฆ่าสองตัวรวดแล้ว นกขนกระเซิงพวกนี้ตอบสนองไวชะมัด!” เจียงเหย่าพูดอย่างหงุดหงิด