จากนั้น จางฟานก็พลิกดูโทรศัพท์มือถือของหนูปีศาจอีกครั้ง
ไม่ผิด ค้นหาในสมุดติดต่อของแอปแชทก็เจอข้อมูลติดต่อของท่านแม่ทัพแกะจริงๆ
ไม่เพียงเท่านั้น ระหว่างที่ค้นหา จางฟานยังเห็นของสนุกๆ อีกหลายอย่าง
เพื่อนชื่อเล่น: ลี่ลี่
“อยู่ไหม? คืนนี้ว่างไหม?” ข้อความส่งเมื่อ สองวันก่อน
เพื่อนชื่อเล่น: ไม่กินผักชี
“อยู่ไหม? คืนนี้ว่างไหม?” ข้อความส่งเมื่อ สองวันก่อน
เพื่อนชื่อเล่น: ชานมป๋อป๋อ
“อยู่ไหม? คืนนี้ว่างไหม?” ข้อความส่งเมื่อ สองวันก่อนเหมือนกัน!!
......
จางฟานเห็นข้อความที่หนูปีศาจตัวนั้นส่งไปหาสาวๆ หลายสิบคนเมื่อสองวันก่อน!
นี่มัน... ส่งเป็นกลุ่มชัดๆ เลยใช่มั้ย?
แต่ผลลัพธ์ก็คือ บางคนไม่ตอบเลย บางคนปฏิเสธตรงๆ มีสามคนที่ตอบกลับมาหน่อย แต่สุดท้ายก็จบลงที่ขอเงินแดงแล้วหนูปีศาจตัวนั้นไม่ยอมให้
จางฟานกลับรู้สึกดีใจขึ้นมา
จากนี้ก็เห็นได้ชัดว่าพวกปีศาจพวกนี้ถูกเก็บกดทางเพศขนาดไหน!
แบบนี้ก็ยิ่งพิสูจน์ได้ว่าการที่จางฟานให้ซูยวี่หังพาท่านแม่ทัพแกะพวกนั้นสามคนไปผับแดงนั้นถูกต้องแค่ไหน!
“ท่านแม่ทัพแกะ เสือใหญ่ติดต่อท่านหรือยัง? จบข่าว” จางฟานส่งข้อความไปหาท่านแม่ทัพแกะ
“บอกแล้ว จบข่าว” ท่านแม่ทัพแกะตอบกลับมาทันที จากนั้นก็ส่งข้อความมาอีกว่า
“หนูรองกับพวกแกไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว จบข่าว”
ตอนนี้เวลาของจางฟานตึงมือมาก ไม่มีอารมณ์จะมาคุยไร้สาระกับท่านแม่ทัพแกะคนนี้:
“ขอบคุณท่านแม่ทัพแกะ จบข่าว”