"ข้าเข้าใจแล้ว เสือใหญ่"
จางฟานทำได้เพียงเจรจาต่อไป สมองหมุนติ้วเพื่อหาทางรับมือ
"ข้าเข้าใจแล้ว เสือใหญ่"
จางฟานทำได้เพียงประคองบทสนทนากับเสือใหญ่ต่อไป พร้อมกับสมองที่หมุนเร็วสุดขีด พยายามหาทางรับมือกับสถานการณ์
"เอาล่ะ งั้นเป็นอันตกลง ข้าพอมีธุระนิดหน่อย" เสือใหญ่เตรียมวางสาย
จางฟานไม่กล้าพูดอะไรมาก ทำได้เพียงพยักหน้ารับ:
"ได้ ขอส่งเสือใหญ่"
เสือใหญ่หัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น:
"เจ้านี่ปากหวานจริง ๆ"
"แต่... เจ้ายังเรียกข้าว่าเสือใหญ่อีกเหรอ?"
จางฟานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งคำสองคำออกจากปาก:
"ลุงเสือ"
เสือใหญ่หัวเราะออกมาอย่างพอใจ!
เมื่อวางสายไปแล้ว จางฟานก็ถอนหายใจยาว ๆ ออกมาหนึ่งเฮือก!
เขาขมวดคิ้วมุ่น!
จากข้อมูลที่เขาได้จากการสนทนาครั้งนี้ นอกจากท่านแม่ทัพแกะที่ฝึกปราณขั้นที่เจ็ดและมีอาวุธวิเศษป้องกันตัวแล้ว น่าจะมีปีศาจอีกสองตัวที่เดินทางมาด้วยกัน
แม้เสือใหญ่จะไม่ได้เอ่ยถึงความแข็งแกร่งของปีศาจสองตัวนั้น แต่การที่พวกมันถูกคัดเลือกให้มาร่วมปฏิบัติการครั้งนี้กับท่านแม่ทัพแกะได้ ระดับการฝึกฝนต้องไม่ธรรมดาแน่นอน อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นขั้นปราณหลอมชั้นที่สี่เหมือนหนูรอง
"สรุปคือ อย่างน้อยก็มีท่านแม่ทัพแกะหนึ่งตัวที่ฝึกปราณขั้นที่เจ็ดพร้อมอาวุธวิเศษป้องกันตัว และปีศาจชั้นปราณหลอมสี่อีกสองตัว"
จางฟานพึมพำกับตัวเอง
นี่ถือได้ว่าเป็นวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดที่เขาเคยเจอ นับตั้งแต่เริ่มต้นเส้นทางการบำเพ็ญเซียน!
ทำยังไงดี?
วิธีที่ดีที่สุดที่จางฟานจะคิดออก คือการนำเรื่องนี้ไปบอกคนในตำหนักเทียนซือแห่งเขาหลงหู่ซาน!
ด้วยกำลังของเหล่านักบำเพ็ญในตำหนักเทียนซือ ปราบปีศาจทั้งสามนี้คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร