วันเวลาแห่งการไว้ทุกข์หลังจากนี้ ช่างยาวนานและน่าเบื่อหน่ายยิ่งนัก
โดยเฉพาะเด็กทั้งสามคน ซึ่งอยู่ในวัยที่พละกำลังล้นเหลือ ถูกกักตัวอยู่ในจวนทุกวี่วัน พาสุนัขยาวสองตัววิ่งเล่นขึ้นฟ้าลงดินจนจวนอ๋องหญิงแทบถูกพลิกคว่ำ
ยังไม่นับซานเหล่าเหยที่ออกไปดื่มสุราไม่ได้ ไปมาหาสู่กับสหายเสเพลก็ไม่ได้ อยู่บ้านว่างจนแทบจะง่วนอยู่กับการแคะขี้เท้า
เป็นลู่เจินเจินที่เห็นว่าเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ดี
จึงคิดหาวิธี
ข้ออื่นของจวนอ๋องหญิงนั้นไม่ต้องเอ่ยถึง แต่มิใช่ว่ามีสวนขนาดใหญ่หรอกหรือ
หาพื้นที่ว่างสักแปลง แบ่งเป็นหกส่วน
ทั้งครอบครัวเริ่มต้นปลูกผักก็ได้ ปลูกดอกไม้ก็ได้ ไปทำงานเสียให้หมด!
แจกพลั่วเล็กคนละด้าม เปลี่ยนเป็นชุดผ้าฝ้าย สวมงอบ เริ่มจากการบุกเบิกถากถางขุดดิน
โต้วเปา ทังถัง และเฉิงจื่อเห็นพลั่วเล็กก็ถือเป็นของเล่น สนุกสนานเป็นอย่างยิ่ง
แปลงของเด็กสามคนคือโต้วเปา ทังถัง และเฉิงจื่อนั้นไม่ใหญ่นัก แต่คิดว่าทั้งหมดต้องขุดให้เสร็จ สำหรับเด็กๆ ก็นับว่าเหนื่อยมากเช่นกัน
ไม่ต้องถึงหนึ่งวัน เพียงครึ่งวันยังไม่ทันผ่าน เด็กทั้งสามก็หมดแรง จะขอถอยทัพ
อย่าว่าแต่เด็กสามคนเลย แม้แต่หลานซื่อกับซานเหล่าเหยที่เลี้ยงดูสุขสบายมาเกือบครึ่งชีวิต ทำงานเช่นนี้ช่างทนไม่ไหวจริงๆ
หากมิใช่เพื่อรักษาหน้าไว้ต่อหน้าเด็กทั้งสาม เกรงว่าทั้งสองคงยอมแพ้ทันที
ยามนี้ได้แต่กัดฟันยืนหยัดต่อไป
จุดประสงค์เดิมของลู่เจินเจินก็คือให้ทุกคนมีงานทำ เผาผลาญกำลังบ้าง อย่าได้สร้างแต่ความวุ่นวายให้นางทุกวัน