เฉินไห่ไม่แปลกใจเลยสักนิดกับความหน้าด้านของหลี่เสียงในตอนนี้
ชาติที่แล้ว เขาเห็นมาแต่แรกแล้ว
ก่อนหน้านี้ตอนที่เขายังโง่อยู่ เฉินฮุยมักพาเขาไปหาหลี่เสียง
บ้านหลี่เสียงมีนิยายอยู่ไม่น้อย
ได้ยินว่าญาติคนหนึ่งหอบมาจากข้างนอก นอกจากนิยายกำลังภายในแล้ว ยังมีนิยายวาบหวิวอีกหลายเล่ม
เฉินฮุยคลั่งไคล้สิ่งพวกนี้มาก
เขาวิ่งไปอ่านนิยายที่บ้านหลี่เสียงทีละเป็นครึ่งค่อนวัน แน่นอนว่าไม่ได้อ่านฟรี ๆ
ที่เฉินฮุยพาเขาไป ก็เพื่อให้เขาไปช่วยทำงานที่บ้านหลี่เสียง
หาบน้ำ ตักส้วม
งานสกปรกงานหนักอะไรก็โยนให้เขาทำหมด
หลี่เสียงยังชอบแกล้งเขาอยู่บ่อย ๆ จงใจฉี่ใส่กระโถนในบ้าน แล้วให้เขาเอาไปเท
แม้เขาจะโง่ แต่ก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดนั้น เขาไม่ยอมทำ เฉินฮุยก็เอาจางชุ่ยฟางมาขู่
เขาเลยต้องเป็นวัวเป็นม้าอยู่บ้านหลี่เสียงมานาน
เพราะเฉินฮุยเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นมากเกินไป ถึงได้ถูกความคิดชั่วร้ายครอบงำ จ้องเล่นงานเย่ชิงฉือ
ต่อมา
หลังจากเขาประสบความสำเร็จและกลับมาที่หมู่บ้าน หลี่เสียงก็ยังหน้าด้านมาประจบประแจงเขา
เขาใช้กลอุบายเล็กน้อย จัดฉากให้หลี่เสียงไปสถานบริการ แล้วให้คนไปจับ แถมยังเผลอถ่ายคลิปเอาไว้จนแพร่ไปทั่วกลุ่มหมู่บ้าน
ทำเอาหมอนี่หมดอนาคตตอนแก่ ชื่อเสียงป่นปี้ กลายเป็น “ไอ้แก่หื่นกาม” ที่คนทั้งหมู่บ้านเอาไปพูดถึง ลูก ๆ ของเขาก็พลอยเงยหน้าไม่ขึ้นไปด้วย
ต่อมา หมอนี่ทนเสียงนินทาไม่ไหว ต้องจากบ้านเกิดไป สุดท้ายก็ตายอยู่ข้างนอก