ตอนเที่ยงวันตอนกินข้าว เหล่าคนงานที่ไซต์ก่อสร้างยังคงพูดคุยเรื่องนี้กันไม่หยุด
เหล่าโจวทำหน้าตายิ้มย่องและพูดกับเขา: “เสี่ยวเผย พี่จะบอกให้นะ นายต้องรู้จักหวงผู้หญิงคนนั้นไว้ ไม่งั้นวันไหนเธอเปลี่ยนใจ นายจะเดือดร้อนเอา”
เผยจิ้นฉือปากบอกว่าเซี่ยจื้อโหยวไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน แต่พอหันไปก็ถามเหล่าโจวทันทีว่าจะเอาใจสาวยังไงดี
“เขาไม่รังเกียจนายจน ๆ แสดงว่าที่เธอมองคือหน้านาย ร่างกายนาย แล้วก็ฝีมือบนเตียงนายน่ะ”
“นายจะปล่อยตัวปล่อยใจไม่ได้นะ นายทำงานที่ไซต์ก่อสร้างทั้งวันเหนื่อยแทบตาย กลับบ้านตอนกลางคืนยังมีแรงอีกเหรอ?”
เผยจิ้นฉือก้มหน้านั่งเคี้ยวข้าวไปพลางครุ่นคิดไปพลาง ก็พลันนึกถึงความจริงข้อหนึ่งที่ทำให้หัวใจเขาบีบรัด
พวกเขาห่างหายจากการมีเซ็กซ์กันมานานมากแล้ว!
แต่ก่อนเซี่ยจื้อโหยวชัดๆ ว่าทุกวันเคยตื๊อขอเขาอยู่เสมอ ถึงขั้นเอาของเล่นเล็กๆ น้อยๆ หลากหลายชนิดมาใช้กับตัวเขาด้วยซ้ำ
เผยจิ้นฉือรู้สึกหนักใจขึ้นมาทันที จะทำยังไงดี เซี่ยจื้อโหยวเริ่มเบื่อเขาแล้วหรือเปล่า?
เผยจิ้นฉือยัดซาลาเปาเข้าปากแล้วเคี้ยวหน้าตาเฉย
คืนนี้กลับไปต้องศึกษาคลิปวิดีโอให้จริงจังหน่อยแล้ว
ห้ามให้เธอดูถูกเด็ดขาด และยิ่งห้ามให้ผู้ชายป่าเถื่อนคนไหนได้โอกาสด้วยเด็ดขาด
*
ช่วงชีวิตหลังมีรถ นับได้ว่าเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดตั้งแต่เซี่ยจื้อโหยวข้ามมิติมาที่นี่
พอมีรถ เวลาที่เซี่ยจื้อโหยวไปทำงานและกลับบ้านก็ลดลงจากสี่สิบนาทีเหลือสิบนาที
เธอไม่ต้องถูกเบียดไปมาในรถเมล์อีกแล้ว ไม่ต้องกังวลว่ารถของหลู่หยานโจวจะมาจอดขวางอยู่ข้างทางอีกแล้ว
เธอจอดรถไว้ในที่จอดรถของครูในโรงเรียนอนุบาล บีเอ็มดับเบิลยูสีขาวคันนั้นโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางรถเก๋งคันเล็ก ๆ แถวนั้น แต่ก็ไม่มีเพื่อนร่วมงานคนไหนพูดจาว่าไร้สาระ
