เซี่ยจื้อโหยวรับโทรศัพท์มากดเปิดวิดีโอ
ในภาพ ใบหน้าดุดันราวปีศาจร้ายของเผยจิ้นฉือประกบอยู่หน้ากล้อง ดูไม่ต่างจากวายร้ายที่ยื่นคำขาดสุดท้ายให้เด็กน้อย
เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้ แล้วบันทึกวิดีโอนั้นไว้ในอัลบั้ม
ก่อนซ้อมในวันถัดมา เธอนำวิดีโอนี้ไปเปิดบนจอโปรเจกเตอร์ในห้องเรียน
ใบหน้าของเผยจิ้นฉือถูกขยายใหญ่สามเท่าปรากฏต่อหน้าเด็ก ๆ กว่ายี่สิบคน เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากลำโพง: “จะจับพวกหนูไปทีละคนให้หมด——”
ห้องเรียนชั้นอนุบาลกลางเงียบไปห้าวินาทีเต็ม
จากนั้นห้าวห้าวก็ร้องไห้ดัง “ว้าออกมา” ตามด้วยเด็กอีกสี่ห้าคนพากันส่งเสียงร้องไห้ระงม
เซี่ยจื้อโหยวรีบย่อตัวลงเช็ดน้ำตาให้เถียนเถียนที่ร้องไห้หนักที่สุด พลางคิดในใจว่าคืนนี้ต้องให้เผยจิ้นฉืออัดวิดีโอเวอร์ชันนุ่มนวลมาเป็นบริการหลังการขาย
แต่ผลลัพธ์นั้นดีจริง ๆ
การซ้อมทั้งกระบวนการราบรื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เดินขบวนผ่านฉากเดียวจบ เปลี่ยนฉากไม่มีพลาดแม้แต่นิด
คุณครูห้องข้าง ๆ เดินผ่านมาแอบดู ก็ถอยออกไปทั้งที่สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
สามวันต่อจากนั้น ทุกวันหลังเลิกงาน เผยจิ้นฉือจะถูกเซี่ยจื้อโหยวกดลงบนโซฟาให้อัดวิดีโอใหม่
เวอร์ชันงีบกลางวัน เวอร์ชันกินข้าว เวอร์ชันต่อแถว เวอร์ชันล้างมือ——
มีครบทุกธีม เผยจิ้นฉือทำหน้าน่ากลัวพูดบทต่าง ๆ ไปกว่าสิบฉบับในหลายสถานการณ์ สีหน้าแต่ละอันจัดเต็มยิ่งกว่าอันก่อน
“ใครไม่กินข้าวให้ดี จับไป”
“ใครไม่ยอมงีบหลับ จับไป”
“ใครแซงคิว จับไป”
เผยจิ้นฉือขู่เสร็จอันนี้ก็ขู้อันนั้น ถ่ายไปจนถึงช็อตสุดท้ายสีหน้าแทบจะยิ้มไม่เป็นแล้ว