ลู่ซิงเฉินทำท่าทางให้เกาต้าฟู่เงียบ ๆ แล้วค่อยปล่อยเจ้าแกะน้อยออกมา "เจ้าแกะน้อย ใช้การได้ยินขั้นสุดยอดของเจ้าสิ!"
เจ้าแกะน้อยมีการได้ยินผิดธรรมชาติ สามารถได้ยินเสียงจากระยะไกลมาก
ก่อนหน้านี้พวกชนเผ่าถ้ำน้ำแข็งพูดภาษาของตัวเอง มันฟังได้แต่ไม่เข้าใจ แต่คราวนี้เป็นปุโรหิตตงฮู ซึ่งพูดภาษามนุษย์คล่องแคล่ว เจ้าแกะน้อยฟังรู้เรื่อง
แถมปุโรหิตจิ้งจกตะวันออกขึ้นไปชั้นบนแล้ว ระยะทางก็ไม่มีปัญหา
เจ้าแกะน้อยเอียงหูฟังอย่างตั้งใจ
เจ้าแกะน้อย: "พวกเขาขึ้นไปชั้นสาม น่าจะเป็นห้องของปุโรหิตจิ้งจกตะวันออก"
เจ้าแกะน้อย: "พวกเขาเข้าไปแล้ว ชนเผ่าถ้ำน้ำแข็งคนอื่นถอยออกไป เหลือแค่ปุโรหิตจิ้งจอกตะวันออกกับกู้เหยียนจือ กับท่านปรมาจารย์ปาปู"
แล้วเจ้าแกะน้อยก็ทำหน้าเหลือระบายเป็นพิเศษ
เกาต้าฟู่ร้อนใจ "เลยพูดสิ พวกเขาทำอะไรกัน?"
เจ้าแกะน้อยเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นข้างในอย่างช้า ๆ
ปุโรหิตจิ้งจกตะวันออก: "พวกแกสองคนออกไปทำอะไร พูดมา!"
ปุโรหิตจิ้งจกตะวันออก: "อืม ไม่มีใครพูดเลยเหรอ? เป็นใบ้กันหมดแล้วสินะ? เสียดายจริง ๆ นะ พี่ชายหล่อ ๆ~"
ปุโรหิตตงฮู: "โอ๊ยโยย กู้เหยียนจือใช่ไหม หน้านี้หล่อจริง ๆ เลย อิอิอิ แถมกล้ามหน้าท้องนี่..."
กู้เหยียนจือ: "ไสหัวไป!"
ปุโรหิตจิ้งจกตะวันออก: "เฮฮาฮ่า เด็กหล่อ แกสู้ไม่ได้หรอกนะ เชือกของฉันแข็งแกร่งสุดประสา พอมัดแล้วก็ดิ้นไม่หลุด มา ให้พี่สาวจับต้องใจ ๆ หน่อย..."