ลู่ซิงเฉินส่งภาพถ่ายหมู่ที่ถ่ายไว้ตอนทั้งสี่คนเพิ่งขึ้นเกาะ
ภาพที่เธอเลือกมานั้นยอดเยี่ยมมาก เป็นเพียงแผ่นหลังเลือนราง และมีแค่สองคน พอจะดูออกว่าเป็นชายหรือหญิง
แต่เวลาที่บันทึกในภาพนั้นชัดเจนมาก: ปฏิทินกลางทะเล วันที่ 7, เวลา 09:15 น.
เจี่ยงเหวินหมิงพูดพล่ามอยู่นานหลายนาที หลายคนกำลังดูแชทประจำเขต และพวกเขาก็จับตามองลู่ซิงเฉิน ทุกคนจึงรีบไปดูภาพ ทันใดนั้น จอแสงก็คึกคักขึ้นมา:
"เจ๋ง! ลู่ซิงเฉินขึ้นเกาะตั้งแต่เก้าโมงเช้านี่นา เวลานี่เหมาะเจาะที่สุดเลย ไม่เสียเวลาเลยสักนิด ทำให้มีเวลาสำรวจได้มากที่สุด"
"มิน่าล่ะ ถึงไม่พูดไม่จา ที่แท้ก็มัวแต่ยุ่งกับการผจญภัยนี่เอง!"
"หึๆ ไม่เหมือนบางคนเลยนะ ยังไม่ทันขึ้นเกาะ ก็โวยวายซะทั่วโลกรู้กันหมดแล้ว"
"แถมยังไปเยาะเย้ยเขา ตอนนี้โดนตบหน้าเข้าล่ะสิ?"
"ตบหน้าซะ เจ็บจริงๆ เลยนะ!"
เจี่ยงเหวินหมิงกัดฟันกรอด เขาเพิ่งได้ใจยังไม่ถึงสองนาที กลับถูกหลู่ซิงเฉินตบหน้าเข้าให้
ไม่คิดเลยว่าหลู่ซิงเฉินจะขึ้นเกาะเร็วขนาดนั้น แถมยังมีเว่ยหลินอยู่ด้วยอย่างชัดเจน
ในจอแชทเต็มไปด้วยคำเยาะเย้ยถากถาง เจี่ยงเหวินหมิงทั้งอายทั้งโกรธ พูดพล่อยๆ ออกไปว่า: "หึ แค่ขึ้นเกาะเร็วกว่าไม่กี่นาที จะอวดเบ่งอะไรนักหนา!"
"โอ๊ยๆ นั่นใครกัน ช่างเปรี้ยวจริงเชียว!" เกาต้าฟู่ทนไม่ไหวเป็นคนแรก
คนอื่นๆ เห็นคำพูดของเจี่ยงเหวินหมิง ก็ยิ่งโกลาหลความครึกครื้นขึ้นมา:
"จุ๊! เจี่ยงเหวินหมิง แกยังไม่ทันขึ้นเกาะ ก็สแปมหน้าจอไปหลายนาที แล้วยังไปท้าแข่งกับลู่ซิงเฉินอีก เขาแค่ส่งภาพมาตอบแกเท่านั้น เรียกว่าอวดเบ่งได้ไง?"
"หึๆ โดนตบหน้าเข้าให้ ก็เลยโกรธแล้วอายน่ะสิ!"