หนึ่งคนหนึ่งงูจ้องตากันไม่ถึงนาที งูหลามเกล็ดดำก็ทนไม่ไหว มันลอยตัวขึ้นกลางอากาศ พุ่งเข้าใส่ลู่ซิงเฉิน
ตอนที่ร่างของงูหลามเกล็ดดำขยับตัวนั้น มือขวาของลู่ซิงเฉินยกแส้อ่อนขึ้น "เพี๊ยะ" เสียงดัง ฟาดใส่จุดตายที่เจ็ดนิ้วของงูหลาม
ในเวลาเดียวกัน มือซ้ายยกดาบสั้นขึ้น แทงใส่หัวงูที่พุ่งเข้ามา
"เพี๊ยะ" แส้อ่อนฟาดไม่โดนจุดตายที่เจ็ดนิ้วของงูหลาม เพียงฟาดโดนร่างของมัน
"พรวด!" เสียงดาบสั้นจมเข้าไปในเนื้อดังขึ้น
ลู่ซิงเฉินโจมตีถูกเป้าหมายทันที หมุนตัววิ่งทันที วิ่งลงจากเขาอย่างรวดเร็ว มองดูงูหลามเกล็ดดำอยู่ไม่ไกล
"ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ!" งูหลามเกล็ดดำร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ร่างบิดเป็นวง ๆ พันรอบต้นสนที่อยู่ใกล้ ๆ หางงูกระทบไปมาอย่างแรง ทำให้ใบสนร่วงหล่นเต็มพื้น
ในดวงตาของมันมีเส้นเลือดไหลออกมา บาดแผลบนร่างกายก็ใหญ่ขึ้นอีก ลึกประมาณ 4-5 เซนติเมตร เนื้อและเลือดพลิกออกมา
ที่แท้ เมื่อครู่ดาบสั้นของลู่ซิงเฉินทำร้ายตาขวาของมัน แส้อ่อนฟาดโดนตรงที่ถูกดาบสั้นทำร้ายไปก่อนหน้านี้
ไม่รู้ว่าตาบอดไปข้างหนึ่งจนมองไม่เห็น หรือว่าเจ็บปวดมากเกินไป งูหลามเกล็ดดำไม่ไล่ตามลู่ซิงเฉินอีก เพียงแต่พันรอบต้นสนและส่งเสียงร้องโหยหวน
แส้อ่อนและดาบสั้นสมเป็นอาวุธระดับสูงและระดับหายาก
พลังทำลายรุนแรงจริง ๆ!
ลู่ซิงเฉินกำแส้อ่อนและดาบสั้นไว้ ลองเดินขึ้นไปสองสามก้าว
งูหลามดูเหมือนเพิ่งเห็นเธอ คลายออกจากต้นสนแล้วพุ่งเข้ามา
แต่ ทว่าอาจเพราะบาดเจ็บหนักเกินไป ความเร็วของมันช้าลงมาก