เว่ยหลินเหลือบมองเตาเหล็ก พลันเห็นหม้อสเตนเลสใบเล็กบนเตา ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจยินดี
ไม่นาน เขาก็เก็บสีหน้าแล้วพูดว่า "ซิงเฉิน ข้าจะโชว์ให้เจ้าดูสักอย่าง!"
เขาหยิบไม้ท่อนหนึ่งออกมา ตบมือลงไป ฉัวะ! เสียงดังขึ้น ไม้แตกกระจายกลายเป็นท่อนไม้สิบกว่าอัน
"ข้ามีพละกำลังมหาศาลแต่กำเนิด แค่ตบไม้พวกนี้ก็แตกแล้ว ใช้เป็นฟืนก่อไฟกำลังดีเลยใช่ไหม?" เว่ยหลินเอ่ยยิ้ม ๆ
ลู่ซิงเฉินทำหน้าตกตะลึง นี่มัน "ฝ่ามือผ่าขุนเขา" ในตำนานรึเปล่า? สุดยอดเกินไปแล้ว
"เจ้าเรียนวิชายุทธ์หรือ?" ลู่ซิงเฉินถาม
เว่ยหลินยิ้มอย่างภูมิใจนิด ๆ "ใช่ ข้าเกิดในตระกูลยุทธ์"
ลู่ซิงเฉินอดไม่ได้ที่จะถาม "ค่าพละกำลังของเจ้าคือเท่าไหร่?"
หล่อนอยากรู้ว่า ตัวเองต้องเพิ่มพละกำลังอีกแค่ไหน ถึงจะสามารถใช้ฝ่ามือฟันไม้ได้เหมือนเว่ยหลิน
เว่ยหลินยิ่งได้ใจขึ้นไปอีก "ค่าพละกำลังเริ่มต้นของข้าคือ 15"
ห่างกันถึงเพียงนี้เชียวหรือ ลู่ซิงเฉินถอนหายใจ
กึ๊ก ๆ น้ำเดือดแล้ว หล่อนชงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ส่งให้เว่ยหลิน ทักทายเล็กน้อย แล้วก็ปิดวิดีโอ
สิ่งที่หล่อนไม่รู้ก็คือ เว่ยหลินรับบะหมี่ไปแล้ว ไม่ได้รีบร้อนกิน กลับเปิดฝากล่อง ถ่ายรูปและวิดีโอหลายรูปหลายคลิป ส่งให้ผู้คนทีละคน
เว่ยหลิน: "มาให้พวกเจ้าดูกัน แก้หิว [บะหมี่เนื้อเดือดปุด ๆ หนึ่งกล่อง]"
หลังจากปิดการแชทกับเว่ยหลิน ลู่ซิงเฉินก็อดใจไม่ไหว หยิบกุญแจธรรมดาที่จงเฉียงให้มา เดินไปข้างกล่องไม้ที่เพิ่งแลกมาจากเว่ยหลิน
หล่อนเสียบกุญแจเข้าไปในรูกุญแจ แกร๊ก! เสียงดังขึ้น กล่องเปิดออกตามเสียง
[ได้รับ ชุดชั้นในและกางเกงใน X1, ชุดลำลองกีฬา X1, แชมพู X1, สบู่ X3]
ว้าว เป็นของดีจริง ๆ
เสื้อผ้าของหล่อนไม่ได้เปลี่ยนมาสองวันแล้ว เหงื่อออกเยอะ ตอนนี้เหนอะหนะติดตัว อึดอัดไม่สบายอย่างมาก อยากเปลี่ยนเสื้อผ้ามาตั้งนานแล้ว ชุดนี้มาได้เวลาพอดี