ตายจากการทำงานหนัก สู่การเป็นใหญ่ในเกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล

ตอนที่ 119 แกะนำทาง น้ำค้างทองแห่งเกสร

6 นาที· 1.4K คำ

เจ้าแกะแก่ล้มลงตรงหน้าลู่ซิงเฉิน ทำเอาเธอตกใจไม่น้อย

หรือวงการแกะก็มีมุกแกล้งล้มใส่คนด้วย?

แถมยังเป็นตาแก่ด้วย!

อีกเดี๋ยวคงมีลูกแกะหลานแกะมาแห่กันหรือเปล่า?

ลู่ซิงเฉินทำหน้าดุ "เฮ้ย! ฉันไม่ได้แตะแกนะ!"

เธอไม่อยากยุ่งกับตาแก่ตัวนี้ เดินเลี่ยงมันตรงไปข้างหน้า

เจ้าแกะแก่รีบลุกขึ้นยืน วิ่งเร็วก้าวสองก้าวมาอยู่ตรงหน้าลู่ซิงเฉิน แล้วก็ "ตุบ" ล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

ลู่ซิงเฉินขมวดคิ้วมองมัน

เห็นเพียงเจ้าแกะแก่ยกขาหลังขึ้น พยายามยื่นมาให้ลู่ซิงเฉินดู

ลู่ซิงเฉินถึงได้เห็นว่า ขาหลังข้างหนึ่งของเจ้าแกะแก่มีบาดแผล

มีหนามใหญ่ปักอยู่ที่ขาหลังของมัน ใหญ่พอ ๆ กับมีดบินเล็ก ๆ ของลู่ซิงเฉิน

แผลของเจ้าแกะแก่บวมสูงมาก ยังมีเลือดซึมออกมาด้วย

"แกอยากให้ฉันช่วยรักษาใช่ไหม?" ลู่ซิงเฉินถาม

เธอคิดว่า ในเกมมีสัตว์หลายตัวที่มีสติปัญญา ฟังภาษาคนเข้าใจ

แกะตัวนี้อายุมากขนาดนี้ คนแก่ยังเจนโลก แกะแก่ก็คงไม่ต่างกัน

เจ้าแกะแก่พยักหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ แล้วก็ "แบะแบะ" ติด ๆ กันหลายหน

โอเค ยืนยันแล้ว ไม่ใช่แกล้งล้ม แต่กำลังขอความช่วยเหลือ

ลู่ซิงเฉินอุ้มลูกแกะออกมา ถามเจ้าแกะแก่ว่า "แกรู้จักมันไหม? รู้จักบ้านของมันไหม?"

ในแววตาเจ้าแกะแก่เต็มไปด้วยความงุนงง แล้วก็กรอกตาไปมารอบหนึ่ง พยักหน้าส่ายหัว ส่ายหัวแล้วก็พยักหน้า

สุดท้ายก็ "แบะ~" หนึ่งที เหมือนจะยืนยันอะไรบางอย่าง

นี่คือรู้จักใช่ไหม?

ถึงไม่รู้จัก ก็น่าจะช่วยอะไรได้บ้าง เพราะเจ้าแกะแก่ตัวนี้ฉลาดกว่าแกะตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป