หลานหลานอิจฉา ส่งเสียงฮึดฮัด "ทำไมดีกับมันนัก?"
ลู่ซิงเฉินลูบคางแพะน้อย
ป้ายขึ้นเกาะมีค่ามาก วิดีโอแต่ละอันดูดีทั้งนั้น
แต่การออกผจญภัยไม่ใช่แค่ดูวิดีโอแล้วจบ ยังต้องเลือกเกาะที่เหมาะสมด้วย
บ้านของแพะน้อยก็ดี อย่างน้อยแพะน้อยก็คุ้นเคย และดูเหมือนจะมีทรัพยากรมากมาย แถมยังช่วยมันได้พอดี นี่ไม่ใช่ได้ประโยชน์สองต่อหรือ?
ป้ายขึ้นเกาะถึงจะดี ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องเก็บไว้
จากประสบการณ์เล่นเกม ช่วงหลังๆ ทรัพยากรจะมากขึ้น ของหายากก็จะมากขึ้นตาม
ของดีมีไว้ก็ต้องใช้ นี่คือมุมมองของลู่ซิงเฉิน
แพะน้อยมองดูสักพัก แล้วส่ายหัว
ด้านล่างวิดีโอยังมีปุ่ม "รีเฟรช" ลู่ซิงเฉินกดหนึ่งที วิดีโอก็รีเฟรชใหม่ยกชุด
ดูไปแบบนี้ประมาณ 10 กว่านาที เสวี่ยแมะแมะก็ยื่นกีบออกมา ชี้ไปที่วิดีโอหนึ่ง พูดกับลู่ซิงเฉินว่า "ที่นี่ ที่นี่คือที่ที่ข้าเกิด"
ลู่ซิงเฉินดู
วิดีโอนั้นสวยงามมาก บนพื้นมีอัลฟัลฟ่าสีม่วงเป็นหย่อมๆ ยังมีต้นไม้สูงใหญ่ ดอกผักบุ้งยักษ์สีฟ้า ต้นไม้หนาแน่นเขียวชอุ่ม แทบจะปกคลุมทั้งเกาะ
กลางเกาะมีพื้นที่โล่งว่าง ดูเหมือนมีวังแห่งหนึ่ง ปกคลุมด้วยสีม่วงอมฟ้าเช่นกัน
ในพงอัลฟัลฟ่า มีสีขาวเป็นหย่อมๆ โผล่ออกมาเลือนราง นั่นคือแกะขาวที่กำลังเดินเล่นอยู่
เขาแกะพวกนั้นแตกต่างกันไป บ้างโค้งเหมือนพระจันทร์ บ้างไขว้กันเหมือนกิ่งไม้ บ้างตรงและแหลม ยังมีแกะขาวที่มีเขาเป็นวงกลมใหญ่