หลัวจิ่นเฉิงประหลาดใจ: "คุณลุง เรื่องเมื่อวานยังไม่จบอีกหรือ? เราจ่ายค่าปรับไปแล้ว แถมหาทางวิ่งเส้นสายขอโอกาสเปิดตลาดอีกสองรอบ อีกเดี๋ยวเราก็มีตลาดแล้ว จะได้ชดเชยความเสียหายช่วงนี้กลับคืนมา"
ผู้เฒ่าจี้ดูแก่ชรามากในทันใด: "อากาศแบบนี้ ใครจะมาตลาดกัน!"
หลัวจิ่นเฉิงเหลือบมองด้านนอก: "คงไม่เป็นนานนักหนา?"
ผู้เฒ่าจี้: "เหอะ ดำเนินไป 28 วัน!"
หลัวจิ่นเฉิง: "อะไรนะ?"
ผู้เฒ่าจี้: "นี่คือการแก้แค้นของลู่ซิงเฉิน การแก้แค้นใส่หมู่บ้านซวงเสวี่ย!"
หลัวจิ่นเฉิงร้องตะโกน: "เป็นไปได้ยังไง?"
ระหว่างหมู่บ้านต่าง ๆ ย่อมมีการแข่งขัน อาจเล่นงานกันได้ หากไม่ทันระวังจนถูกจับได้ ก็อาจถูกแก้แค้น
เรื่องนี้ใคร ๆ ก็รู้
ทว่า การแก้แค้นพวกนั้นก็แค่ลดหรือขึ้นภาษี อย่างมากที่สุดก็ 3% การแก้แค้นเล็กน้อยขนาดนี้ก็มีผล ให้รายได้ของหมู่บ้านลดลง แต่ก็ไม่ถึงตาย
เมื่อไหร่กันที่มีการแก้แค้นแบบนี้?
อากาศสุดขั้วต่อเนื่อง 28 วัน หมู่บ้านน้ำค้างแข็งไม่รู้จะเสียหายแค่ไหน เล่นเอาตลาดสองรอบที่พึ่งไปแย่งชิงมากลายเป็นหมัน
ไม่ว่าจะคนขายหรือคนซื้อ คงไม่มีใครเอาชีวิตไปเสี่ยงตั้งแผงค้าขาย!
อีกด้านหนึ่ง เสวียนหยวนป้าเทียนก็ฟื้นแล้ว ทันทีที่ตื่นมาก็เห็นในแชทประจำเขตกำลังถกเถียงกัน:
"คิดไม่ถึงจริง ๆ ตลาดนัดหมู่บ้านเยียนอวี่จัดสำเร็จ!"
"เหอะ ก่อนหน้านี้บ้านเสวียนหยวนยังบอกอยู่ว่าเปิดตลาดสักแห่งยากสุด ๆ ต่อให้หาเหรียญคำสั่งสร้างตลาดได้ โอกาสสำเร็จก็แค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ แล้วทำไมคนอื่นสำเร็จ?"
