ลู่ซิงเฉินใจดีขึ้นมา จึงตั้งตะแกรงปิ้งย่าง อุ่นเนื้อแกะเสียบไม้กับขาแกะที่เหลือไว้ก่อนหน้า ให้พวกเขาได้กินข้าว
กินข้าวเสร็จ พักผ่อนอีกครู่หนึ่ง ก็เกือบจะเก้าโมงแล้ว
จู่ ๆ คนในช่องแชทสนามล่าสังหารน้ำแข็งบรรลัยก็ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว
มีคนสังเกตเห็นปัญหานี้ รู้สึกแปลกใจมาก
"เกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวนี้หายไปเยอะแยะเลย"
"ตายหมดแล้ว!"
"รวม 7-8 จุดเกิดหิมะถล่มขนาดใหญ่ หลายคนยังไม่ทันรู้ตัวก็ถูกฝังอยู่ข้างใน น่าสยดสยองชะมัด!"
"ชั่วช้าจริง ๆ ทำไมคนในสนามล่าสังหารหนาวสุดขั้วตายเยอะขนาดนี้!"
"ใช่ด้วย ยังไม่ถึง 24 ชั่วโมง คนในสนามล่าสังหารหนาวสุดขั้วตายไปแล้วหนึ่งในสาม!"
หิมะถล่ม?
ลู่ซิงเฉินมองช่องแชท ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอเงยหน้ามองไปรอบ ๆ ตอนนี้ที่ที่พวกเขาอยู่คือใต้เนินหิมะลูกหนึ่ง เนินหิมะนี้ไม่สูงเท่าไร แต่เดินต่อไปอีกเล็กน้อยก็คือภูเขาหิมะลูกใหญ่
ลู่ซิงเฉินประเมินคร่าว ๆ ว่า แม้ภูเขาหิมะลูกใหญ่นั้นจะเกิดหิมะถล่ม ก็คงไม่ถึงกับอันตรายถึงฝั่งนี้
โชคดีที่ปลอดภัย
แต่จำนวนคนในช่องแชทยังคงลดลง
พอถึงเก้าโมง เกมก็ประกาศขึ้นทันที [เนื่องจากสนามล่าสังหารหนาวสุดขั้วเกิดหิมะถล่มผิดปกติ ทำให้ผู้เล่นบาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก ขณะนี้จะยุติช่วงแรกก่อนกำหนด วันนี้เวลา 10:00 น. จะเริ่มการย้ายสนามครั้งแรก
กฎการย้ายสนามมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ผู้เล่นในสนามล่าสังหารหนาวสุดขั้ว 1000 อันดับแรกจะได้รับสิทธิ์ย้ายสนาม
โปรดทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อม!]
ประกาศออกมา ทุกคนก็อื้ออึง
"สนามล่าสังหารหนาวสุดขั้วนี่ได้บุญแทนบาปเลยนะ ผู้เล่น 1000 อันดับแรกได้สิทธิ์ย้ายสนาม!"
"เหอะ โชคแบบนี้ให้เจ้าเองจะเอาไหม สนามล่าสังหารหนาวสุดขั้วเกิดเรื่องผิดปกติมากี่ครั้งแล้ว คนเกือบจะตายหมดแล้ว!"