เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์ไม่รู้เลยว่าฉีหลินอวี้เป็นคนของลู่ซิงเฉิน เขาแค่เกลียดเสวียนหยวนหลิงอวิ๋นไปเอง
ถ้าไม่ใช่เสวียนหยวนหลิงอวิ๋นยืนกรานให้พวกเขาเดินทางมาไกลโพ้นแบบนี้ พวกเขาก็คงไม่ต้องโดนลู่ซิงเฉินจับได้ และต้องทำงานฟรีมาทั้งคืน
ตอนนี้ยังไงต่อ — พวกเขาต้องลุยฆ่าฟันกันในสนามล่าสังหารหนาวสุดขั้วโดยไม่มีกระเป๋าสะพายเก็บของติดตัว
อนาคตมืดมนไปหมด!
นี่ยังถือว่าโชคดี แล้วถ้าลู่ซิงเฉินไม่ยอมให้ยาแก้พิษล่ะ?
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์เกลียดเสวียนหยวนหลิงอวิ๋นสุดหัวใจ
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์: "เสวียนหยวนหลิงอวิ๋นน่ะมั่นควยอะไร ลูกน้องตามตัวเป็นกลุ่มใหญ่ กระดานคะแนนสะสมก็ติดไม่ได้ กระดานความมั่งคั่งก็ใกล้หลุดแล้ว ไอ้ขยะ!"
เสวียนหยวนเสี่ยวซื่อ: "ใช่เลย ขี้แพ้ที่คอยฉุดขา!"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "ปายๆๆ เสวียนหยวนหลิงอวิ๋นน่ะไม่ได้เรื่องก็คือไม่ได้เรื่อง ทั้งตระกูลเขาก็ล้วนขี้แพ้ทั้งนั้น!"
คนกลุ่มนั้นด่าทอไม่เว้นวาย
ทั้งหมดนี่เรียนแบบหลานหลานมาทั้งนั้น!
พวกเขาคิดเหมือนกันหมด ถ้าไม่ใช่เสวียนหยวนหลิงอวิ๋นยืนกรานให้เดินทางมาไกลขนาดนี้ พวกเขาก็คงไม่ต้องโดนลู่ซิงเฉินจับ!
ผู้เล่นทั้งสนามตกใจ ตระกูลเสวียนหยวนนี่แตกคอกันแบบเปิดเผยกันเลยหรือ?
สีหน้าเสวียนหยวนหลิงอวิ๋นเปลี่ยนไปทันที
ตลอดมาเธอระมัดระวังตัวเสมอ อยู่กับคนในตระกูลได้ลงรอย ไม่เคยมีใครพูดถึงเธอในแง่ร้ายเลยสักคำ
ไม่คิดว่าตอนนี้ ในช่องแชทสาธารณะ เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์กับพรรคพวกจะกล้าปากร้ายด่าเธอเสียนี่
เธอไม่เคยต้องอับอายถึงขนาดนี้มาก่อน!
คนข้างกายเอ่ยปลอบ: "หลิงอวิ๋น ไม่ต้องใส่ใจ อันดับหนึ่งกระดานความมั่งคั่งครั้งนี้ต้องเป็นของเธอแน่นอน!"
แม้ฉินอู๋ชวนจะกุมเหรียญทองไว้มากมาย แต่ก็ได้แค่ที่สอง