คนข้างกายเสวียนหยวนหลิงอวิ๋นพูดว่า “ลองดูช่องแชทสิ มีคนกำลังถกกัน”
เสวียนหยวนหลิงอวิ๋นรีบเปิดช่องแชทสนามล่าสังหารน้ำแข็งบรรลัย ในช่องแชทคึกคักยิ่ง:
“เดาดูสิฉันเจอใคร เบอร์ 1 เบอร์ 2 ของเขต 45 ลู่ต้าเฉียวกับลู่เสี่ยวเฉียว กับเบอร์ 1 ของเขต 76 เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์ พวกเขาอยู่ด้วยกัน!”
“ฟ้าปะทะดิน มีเบอร์ 1 กันตั้งเยอะ พวกเขาจะทำสวรรค์พลิกไหม!”
“เฮ้อ ยังมีเรื่องที่ช็อกกว่านี้อีกนะ!”
“พูดเลยพูดเลย!”
“พวกเขาเรียกคนเดียวกันทุกคนว่าบอส!”
“ฟ้าเถิดฟ้าเถอะ พวกเขามีบอสด้วยเหรอ ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวนะ ใครมีความสามารถเป็นบอสพวกเขา?”
“ไม่ได้แน่ คุณฟังผิดแน่ๆ ทุกคนเป็นท็อปหรืออยู่แถวหน้าในเขตของตัวเอง เป็นเอลีตในเอลีต ไม่มีใครยอมใคร แค่ยอมรวมหัวล่ามอนสเตอร์ด้วยกันก็สุดแสนยากแล้ว จะมีบอสได้ไง!”
“แม้เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์จะเป็นคนตระกูลเสวียนหยวน ก็ไม่มีทางมีบอส ฉันรู้จักคนนี้ดี หยิ่งจะตาย!”
“ลู่ต้าเฉียวกับลู่เสี่ยวเฉียวก็หยิ่งไม่แพ้กัน ไม่ใช่แค่หยิ่ง ยังเห็นแก่ตัวโอ่อวดอีกต่างหาก!”
ทุกคนต่างพากันซุบซิบ บอกว่าคนนั้นฟังผิด
คนนั้นไม่ยอม “ฉันพูดความจริง มา ฉันแคปหน้าจอให้ดู!”
เขาแคปรูปภาพหนึ่งใบ
เพราะยืนอยู่ค่อนข้างไกล ตัวละครในภาพจึงดูเล็กมาก แต่ยังมองเห็นใบหน้าได้ลาง ๆ
ในภาพมีคนไม่น้อย
มีสักสิบกว่าคน
ส่วนใหญ่ล้อมวงอยู่ที่เดียว ช่วยกันล่าฝูงหนูยักษ์ทุ่งน้ำแข็ง ทุกคนยุ่งเหยิงกันหมด
มองให้ดี ยังเห็นความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของพวกเขา
มีเพียงคนอ้วนคนหนึ่งที่ยิ้มแฉ่ง ดูสบายใจ กับอีกคนหนึ่งที่ดูเซ่อซ่า แต่ก็ดูมีความสุขไม่เบา