ลู่ซิงเฉินคิดไปเรื่อยอย่างจริงจัง
เธอแน่นอนว่าอยากให้ตัวเองกับหลานหลาน เจ้าแกะน้อยมีค่าพลังการต่อสู้สูงขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเก่งยิ่งดี
แถมยังหวังให้ทำภารกิจได้ราบรื่น
แค่ชั่วเดียว ลู่ซิงเฉินก็นึกความปรารถนาออกมานับไม่ถ้วน
เกือบจะนึกอะไรที่นึกได้ครบหมดแล้ว
ในที่สุด เธอก็ลุกขึ้นยืน
โอเคแล้ว คิดมาได้พอประมาณ
คิดอย่างเดียวไม่ลงมือทำก็ไร้ประโยชน์ รีบไปฆ่าหนูกันซะก่อนดีกว่า ต้องหาฟันหนู!
เกาต้าฟู่แชทส่วนตัว: "เสี่ยวลู่ เธอกำลังทำอะไรอยู่? เบื่อจะแย่แล้ว เสวียนหยวนเสี่ยวอู่เรียกเธอในช่องแชทมาตั้งนาน"
ลู่ซิงเฉินเปิดช่องแชท
ในช่องแชทสำหรับล่า เสวียนหยวนเสี่ยวอู่กรีดร้องจนสุดเสียง: "บอส เธอจะทิ้งพวกเราจริง ๆ หรอ!"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "บอส บอส! ดาบยาวในมือข้ามันกระหายจนทนไม่ได้แล้ว มันตะโกนอยากลงมือทำงาน!"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "บอส ข้ามีการ์ดเรียกตัวล่าสังหารติดตัวมาเอง ขอสมัครทำงาน!"
มีคนแปลกใจ: "เสวียนหยวนเสี่ยวอู่ บอสเธอให้อะไรมา เธอถึงได้รีบอยากทำงานขนาดนั้น?"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "เฮ้ย ไม่ต้องมาสนใจ!"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่หันไปมองเสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์อย่างหมดหวัง: "พี่สอง ข้าเรียกแบบหน้าด้านมานานแล้ว แต่บอสไม่สนใจเลย เราสองคนนี่ใช้ไม่ได้ขนาดนั้นหรอ ถึงไม่มีคุณค่าให้ทำงาน?"
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์: "เรียกต่อไปสิ หลิงหลงบอกว่า ต่อให้ต้องเสียทุกอย่างก็ต้องซ่อมแซมความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลกับลู่ซิงเฉินให้ได้ การ์ดเรียกตัวล่าสังหารสองใบนี้ตระกูลเตรียมมาให้พวกเราโดยเฉพาะ ห้ามเสียเปล่า"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "ข้าเรียกแบบนี้ จะดูเสียมารยาทไปหรือเปล่า?"