เสวียนหยวนป้าเทียน: "เรา... เราพูดความจริง!"
ตอนนี้ ลู่ซิงเฉินวิ่งหนีไปไกลแล้ว
การ์ดล่องหนเหลือเวลาอีกแค่ 5 นาทีก็หมดอายุ เธอต้องรีบวิ่งให้ไว
พอวิ่งได้ระยะหนึ่ง เธอก็เรียกหลานหลานออกมา ขึ้นไปนั่งบนหลังหลานหลาน แล้วบังคับให้บินพากลับไปที่รถเลื่อนน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว
พอขึ้นรถเลื่อนน้ำแข็งแล้ว ลู่ซิงเฉินไม่รอช้า สั่งให้ไต้ปั๋วกับเสี่ยวไป๋ออกวิ่งทันที
เมื่อนั่งลงมั่นคงแล้ว เธอใช้การ์ดระบุตำแหน่งอีกใบ ล็อกตำแหน่งของเสวียนหยวนป้าเทียน
จริงอย่างที่คิด ตำแหน่งของเสวียนหยวนป้าเทียนกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้เธอขึ้นทุกที
ในช่องแชท เสวียนหยวนป้าเทียนด่าลั่น: "ลู่ซิงเฉิน! คือเธอสิใช่ไหม? เฮ้อ ๆ เธอเดี๋ยวเถอะ เราล็อกตำแหน่งเธอได้แล้ว เรากับองค์ประมุขตงฮูกำลังจะไปถึงแล้ว!"
เกาต้าฟู่: "โอ้ เสี่ยวเทียน พาภรรยามาด้วยเลยเหรอ?"
ฉีฟ่างซิน: "เสี่ยวเทียน พึ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ ไม่อยู่หอกัน ออกมาวิ่งเล่นทำอะไรเนี่ย?"
เสวียนหยวนป้าเทียน: "หุบปาก! เรากับปุโรหิตตงฮูไม่มีอะไรกันเลย!"
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "โอ้โห ของหมั้นก็รับกันแล้ว ออกเดินคู่กันแล้ว ยังจะบอกว่าไม่มีอะไรอีกเหรอ? จะหลอกใครน่ะ!"
เสวียนหยวนป้าเทียน: "ลู่ซิงเฉิน เธอรอดูเถอะ!"
เสวียนหยวนป้าเทียน: "เฮ้อ ๆ ปุโรหิตตงฮูฆ่าเธอไม่ได้จริง แต่เรามีการ์ดปล้น เธอเตรียมตัวไว้เลย เดี๋ยวเราจะเอาของในมือเธอออกมาให้หมดเกลี้ยง!"
ลู่ซิงเฉินล็อกตำแหน่งเสวียนหยวนป้าเทียนอีกครั้ง แล้วสีหน้าเปลี่ยนไป
ไม่ดีแล้ว ความเร็วของพวกนั้นช่างเร็วเกินไป!
แบบนี้ไม่ได้!
ลู่ซิงเฉินครุ่นคิดชั่วครู่: "กู้เหยียนจือ เกาต้าฟู่ พวกคุณลงจากรถมากับฉันเถอะ คนที่เหลือวิ่งต่อไปข้างหน้าเลย!"
สามคนลงจากรถ แล้ววิ่งแยกกันไปสามทิศทาง
ลู่ซิงเฉินยังไม่ลืมตะโกนบอกเสวียนหยวนป้าเทียนอีกที: "ได้ ๆ มาหาพวกเราสิ!"