นี่คือสิ่งที่ลู่ซิงเฉินไม่คาดฝัน!
แผนเดิมของเธอคือให้ฉีฟ่างซินเปิดเผยข่าว กุ้งเคยสีน้ำเงินเก็บรักษายาก เช่นนี้เลี่ยสืออีก็ต้องรีบกลับไปหาเจ้าแมวน้ำน้อย เธอจะได้อาศัยจังหวะนั้นแอบตามไป
ใครจะไปคิดว่าเหลียซื่ออีกลับพาฉีฟ่างซินมาด้วย!
ลู่ซิงเฉินคิดไปคิดมา ก็แอบเล็มตามไปเงียบ ๆ
แต่เธอก็ตามไปเฉย ๆ ไม่ได้ ถ้าเจอเหลียซื่ออีโดยบังเอิญแบบชัด ๆ มันจะดูเจตนาเกินไป
ดังนั้นตอนที่เหลียซื่ออีมองเห็นเธอ เธอกำลังบุกโจมตีฝูงฉลามกินคนอยู่
ฉลามกินคนจำนวนมาก เสียงดัง กระตือรือร้นเกินไป ดึงดูดให้เหลียซื่ออีเข้ามา
ลู่ซิงเฉินกำลังต่อสู้จนเลือดนอง
เหลียซื่ออีความเลือดเดือดพล่านขึ้นมาทันที ดึงมีดเหล็กออกมาหนึ่งเล่ม แล้วกระโดดข้ามมา
ได้เขาช่วย ไม่นาน ทั้งสองคนก็กำจัดฉลามกินคนหมดเกลี้ยง
ลู่ซิงเฉินเร็วช้าไปนิด เหลียซื่ออีมองหนึ่งครั้ง "บาดเจ็บหรือ?"
ลู่ซิงเฉินขยำข้อมือ กัดฟัน "เฮยจิ่วมันโหดเกินไป! น่าบ้า แค่ผู้หญิงคนเดียวอย่างลู่ซิงเฉิน มันถึงกับทิ้งพี่น้องทิ้ง!"
เลี่ยสืออี "เฮ้อ!"
ฉีฟ่างซินเกาะข้างเรือ ตาโตค้างมองอยู่ สั่นกลัว ๆ แต่ทำท่าเยิ้มเย้า "ทำไมพวกคุณดุจัง? ทำไมต้องฆ่าน้องฉลาม? น้องฉลามน่ารักขนาดนี้..."
เหลียซื่ออีหันกลับไป "หุบปาก!"
เขากำลังขยะแขม่วม ยกมือปิดหน้าอก "โอ๊ย เธอเป็นคนแรกที่ฉันอยากจับมาสับเป็นพันท่อนนึก!"
เลี่ยสืออี "เฮ้ย ขยะแขยงชะมัด!"
ลู่ซิงเฉิน ...
เธอก็อยากจะอ้วกตามเขาเหมือนกัน
ฉีฟ่างซินเล่นละครติดอกติดใจไปแล้วงั้นเหรอ? ปลดล็อกบุคลิกใหม่แบบไหนมาอีก?
เหลียซื่ออีขมวดคิ้วแน่น คิดไปคิดมา แล้วถามลู่ซิงเฉิน "เธอกะว่าจะไปไหน?"
