แมวน้ำตัวเล็กมองเห็นลู่ซิงเฉินเช่นกัน ดวงตาของมันส่องประกายวูบหนึ่งแล้วก็หรี่มอดลง
ลู่ซิงเฉินแค่เหลือบมองมันเล่น ๆ เท่านั้น
ลู่ซิงเฉินกับฉีฟ่างซินเดินตามเลี่ยซื่ออี้ขึ้นไปยังเรือใบใหญ่
เรือลำนี้ใหญ่โตมโหฬาร หัวเรือเป็นตึกเล็กสามชั้น ด้านหน้าตึกมีศาลายาวเรียงขวางกันเป็นแถว ภายในศาลาวางโต๊ะเรียงกัน บนโต๊ะวางของแปลก ๆ พิศวงไว้มากมาย
ส่วนท้ายเรือเป็นสระว่ายน้ำของแมวน้ำตัวเล็ก และมีห้องเรียงเป็นแถว
เลี่ยซื่ออี้ชี้ไปยังห้องหลายห้องใกล้ ๆ สระว่ายน้ำ แล้วบอกลู่ซิงเฉินกับฉีฟ่างซินว่า "สองคนเลือกห้องไหนก็ได้ ไปพักเถอะ!"
แล้วกวาดมือชี้ต่อ "ฝั่งตะวันออกของสระว่ายน้ำ ห้ามเดินมา ไม่งั้นผลที่ตามมารับเองเลย!"
พูดจบก็รีบเดินขึ้นชั้นสามด้านหลังไป
เช่นนั้นระยะห่างระหว่างเขากับแมวน้ำตัวเล็กก็ไกลกันมาก
ลู่ซิงเฉินแสร้งทำทีเดินเข้าไปใกล้แมวน้ำตัวเล็ก พอจะเปิดปากพูดอะไรสักอย่าง แมวน้ำตัวเล็กก็ตะโกนลั่นขึ้นมาเสียงหนึ่ง "คนชั่ว!"
แมวน้ำตัวเล็ก "อูวา คนชั่ว!"
ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
ฉีฟ่างซินแปลกใจ "เฮ้ย นี่มันอะไรนะ?"
ลู่ซิงเฉินรีบขัดจังหวะ "ทำอะไรน่ะ เล้อี้บอกแล้วว่าห้ามล้ำเส้น กลับไป!"
เธอแชทส่วนตัวหาฉีฟ่างซิน "พูดให้ระวัง!"
ฉีฟ่างซินแชทส่วนตัวกลับมา "โอเคโอเค ต่อไปเราคุยกันแค่ทางแชทส่วนตัวเท่านั้น"
แมวน้ำตัวเล็กเครียดจนเหวี่ยงหางปัดปั๋ง "คนชั่ว อูวา ไสไป!"
ลู่ซิงเฉินเริ่มเข้าใจบางอย่าง ท่าทางแมวน้ำตัวเล็กจะเป็นการเตือนเธอ ให้ไม่พูดคุยกับมัน หรือพูดให้ถูกก็คือ ไม่ให้เธอเปิดเผยตัว
ก็จริง เพราะแม้เลี่ยซื่ออี้จะดูเหมือนอยู่ไกล แต่ถ้าเผลอ ๆ เขาอาจรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนเรือใบใหญ่ลำนี้ก็ได้
เสียดาย เธอยังอยากถามเรื่องของแมวน้ำตัวเล็กอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ไม่กล้าแล้ว