แกะตัวนี้ดูดีทีเดียว!
"แมะ~" เจ้าแกะน้อยร้อง แล้วเอาหัวดุนลู่ซิงเฉิน
"แมะ~" แกะขาวหูตกร้องอีกครั้ง
ลู่ซิงเฉินไม่รู้ว่าแกะตัวนี้ชื่ออะไร ระบบก็ไม่แจ้งเตือน เธอเลยตั้งชื่อให้มันเองว่าแกะขาวหูตก
แกะขาวหูตกเดินไม่กี่ก้าวมาถึงข้างลู่ซิงเฉิน แล้วเอาปากดุนเธอเช่นกัน
นี่หมายความว่าไง?
"แมะ~" จู่ๆ เจ้าแกะน้อยก็หลุดจากลู่ซิงเฉิน กระโดดขึ้นบนหลังแกะขาว แล้วหันมาร้องเรียกเธอ
ลู่ซิงเฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ใจพลันสว่างวาบ ถามว่า "จะให้ฉันขี่มัน?"
"แมะ~" เจ้าแกะน้อยตอบ พลางพยักหน้า
ลู่ซิงเฉินยกยิ้มมุมปาก ไม่เลวเลย!
ตอนเด็กเธอเคยขี่ม้า ขี่ลา ขี่หมู แต่ไม่เคยขี่แกะมาก่อน
ช่างเป็นประสบการณ์แปลกใหม่จริงๆ!
เธอโอบคอแกะขาว พลิกตัวขึ้นขี่
ขนแกะขาวนุ่มฟูยาวละเอียด รู้สึกสบายดี
แม้จะไม่มีอานม้าหรืออะไร ลู่ซิงเฉินก็ไม่รู้สึกระคายเลยสักนิด
เสียดายที่ไม่มีเชือกบังเหียน ลู่ซิงเฉินเลยจับหูแกะขาวที่นุ่มทั้งสองข้างไว้ และกอดเจ้าแกะน้อยด้วย
แกะขาวเชื่องมาก ไม่มีท่าทีขัดใจเลย
แน่นอน หรืออาจเป็นเพราะกลัวเจ้าแกะน้อย
ตอนแรกลู่ซิงเฉินยังเดาว่าแกะขาวตัวนี้จะเป็นญาติผู้ใหญ่ของเจ้าแกะน้อยหรือเปล่า แต่ต่อมาเธอว่าคงไม่ใช่ เพราะเห็นชัดว่าแกะขาวเคารพเจ้าแกะน้อยมาก ถึงขั้นหวั่นเกรงเล็กน้อย
ออกแนวเหมือนทาสรับใช้เจ้านาย ลูกน้องต่อเจ้านาย ขุนนางต่อกษัตริย์