ฉินเสี่ยวโหรวส่ายหัว ยิ้มขื่น "อุปกรณ์ชิ้นแรกคือเกราะหนัง ฉันได้ไป ชิ้นที่สองเป็นดาบสั้นเพื่อนร่วมทีมอีกคนได้ไป ชิ้นที่สาม สี่ และห้า เพื่อนร่วมทีมก็ทยอยได้อุปกรณ์กัน สองคนเมื่อกี้ไม่มีอะไรได้เลย
อาจจะเป็นเพราะแบบนั้น พวกเขาทั้งสองเลยไม่พอใจมาก
ก็บังเอิญด้วย พวกเราไม่ได้อุปกรณ์เลยหลังจากนั้น แถมยังเจอทีมล่าสังหาร พวกเขากล้าลงมือกับพวกเรา พวกเราสู้กันอย่างดุเดือด ขับไล่พวกมันไปได้..."
ลู่ซิงเฉิน "เธอไม่ไล่ตามงั้นเหรอ? ปล่อยพวกมันไปง่าย ๆ เลย?"
ฉินเสี่ยวโหรวสีหน้าไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ "ฉัน... ฉันปกติแม้แต่ปลายังไม่ฆ่า จะให้ฆ่าคนได้ยังไง?"
เกาต้าฟู่ทุบอก "ไม่ฆ่าก็ได้ อย่างน้อยก็ทำให้พวกมันพิการ แล้วก็แย่งของพวกมันมาทั้งหมดสิ!"
ฉินเสี่ยวโหรวก้มหน้า "ไม่ทัน แค่ลังเลนิดเดียว พวกมันก็หนีไปแล้ว"
เกาต้าฟู่: ...
ลู่ซิงเฉิน: ...
กู้เหยียนจือ "น่าเสียดาย!"
ฉินเสี่ยวโหรวอึดอัดเล็กน้อย หยุดไปครู่หนึ่ง เธอพูดกับลู่ซิงเฉิน "ซิงเฉิน ฉันเปิดหีบได้ยาวิเศษมาหนึ่งชุด เมื่อกี้ใช้ไปครึ่งหนึ่งแล้ว ยังเหลืออีกครึ่งหนึ่ง เอาให้เธอไหม?"
"ไม่ต้อง เก็บไว้เถอะ!" ลู่ซิงเฉินส่ายหัว
ยาวิเศษแค่ครึ่งเดียว ไม่ค่อยมีประโยชน์กับเธอ ในกระเป๋าเธอมียาวิเศษตั้งหลายชุด
"ใช่แล้ว เธอมีประโยชน์!" เกาต้าฟู่พยักหน้า
ก็ใช่น่ะสิ ปล่อยไว้แบบนี้ ฉินเสี่ยวโหรวต้องบาดเจ็บอีกแน่
"ดี!" ฉินเสี่ยวโหรวหน้าแดง "ซิงเฉิน ขอบคุณนะ ไว้กลับไปฉันจะดูว่ามีอะไรให้เธอได้บ้าง"