ลู่ซิงเฉินประหลาดใจ: "โชค?"
ขโมยน้อย 034: "ใช่! ได้ยินว่าหัวหน้าใหญ่กลุ่มโจรสลัดกะโหลกดำของเราเคยเจอพ่อค้าปริศนาขายโชคคนนั้น ซื้อโชคไปหน่วยหนึ่ง ปรากฏว่า..."
ลู่ซิงเฉิน: "เขารวยใหญ่เลย?"
ขโมยน้อย 034: "เปล่า ฮิ ๆ เขาเจอเมียของเขาต่างหาก!"
ลู่ซิงเฉิน: ...
โชคแบบนี้ไม่เอาก็ได้!
ถึงกระนั้น เธอก็อดเผือกไม่ได้: "แล้วหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดกะโหลกดำตอนนี้อยู่กับเมียเขาหรือเปล่า?"
ขโมยน้อย 034: "ได้ยินว่าอยู่ด้วยกันพักหนึ่ง หลังจากนั้น เมียก็พาลูกชายหนีไปทีหลัง ดูเหมือนว่าเมียเขาจะตาย แล้วลูกชายก็หายสาบสูญไป"
ลู่ซิงเฉิน: ...
เธอไม่อยากหาพ่อค้าปริศนาคนนั้นแล้วแม้แต่น้อย!
ลู่ซิงเฉินเดินแวะไปตามทาง มาถึงซูเปอร์มาร์เก็ตจวี่เป่าของตัวเปาเป่า พบว่ามีชิปแบบจำนวนจำกัด เช่น ชิปพลังงานไฟฟ้า ชิปพลังงานน้ำ และอื่น ๆ เธอซื้อมาหมดเป็นบางส่วน
จากนั้น เธอออกตรวจตราร้านร่มกระดาษน้ำมันของตัวเองอีกครั้ง
ร่มกระดาษน้ำมันขายไปได้สองในสามแล้ว นี่เป็นผลลัพธ์ที่ลู่ซิงเฉินให้จงเฉียงคุมเอาไว้
ร่มกระดาษน้ำมันฮอตฮิตจริง ๆ
ตอนแรก จงเฉียงขายราคา 1,000 เหรียญทอง พอดีมานด์สูงก็เริ่มขาย 1,500 เหรียญทอง ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนแย่งกันเป็นจำนวนมาก
เพราะของพวกนี้สวยเกินไป แถมยังแปลกใหม่
เนื่องจากหมู่บ้านควันฝนมีฝนตกเป็นครั้งคราว เสื้อกันฝนเลยขายดีกว่า เทียบเท่ามีกันทุกคนคนละชุดสีสัน พอฝนตกก็หยิบมาคลุม ฝนหยุดก็ม้วนเก็บในกระเป๋าเล็ก ๆ แขวนเสื้อได้ตามสบาย ไม่เกะกะเลยสักนิด ทั้งยังดูดี