ผู้เฒ่าจี้ร้อนรนขึ้นมา “ลู่ซิงเฉิน ข้าเป็นหัวหน้าหมู่บ้านซวงเสวี่ยนะ เจ้าไม่มีสิทธิ์มาจับข้า!”
เฮยจิ่วกับเฮยฉือสองผู้พิทักษ์โจรสลัดรอไม่ไหวแล้ว กดตัวผู้เฒ่าจี้ไว้แน่น
หัวหน้าหมู่บ้านแล้วยังไง? ตอนแจกบัตรเข้างานตลาดนัด ทำไมชอบลืมพวกเขา?
ทำไม? รังเกียจสถานะของพวกเขา?
ตัวเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน แต่กลับทำตัวเป็นขโมยน้อย สถานะของเขาดีอย่างนั้นหรือ?
ผู้เฒ่าจี้สะบัดไหล่ครั้งเดียว ก็สลัดสองโจรสลัดหลุด
เขาถอยหลังไปสองสามก้าว สีหน้าดำทะมึน “ลู่ซิงเฉิน เจ้ายังไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นเจ้าของเกาะอย่างเป็นทางการ ไม่มีสิทธิ์ลงโทษข้าเลย!”
ลู่ซิงเฉินตกใจ ฝีมือของเฮยจิ่วกับเฮยฉือถึงกับกดเขาไม่อยู่เชียว?
นางมองไปทางท่านปรมาจารย์เหลยจิน
ท่านปรมาจารย์เหลยจินพยักหน้าเล็กน้อย “ใช่ ลู่ซิงเฉินไม่มีสิทธิ์จับเจ้าแน่นอน นางมีสิทธิ์แค่ขับไล่เจ้า ห้ามเจ้าเข้ามา...”
ลู่ซิงเฉินผิดหวังเล็กน้อย
ท่านปรมาจารย์เหลยจินเปลี่ยนเรื่องต่อ “แต่ว่า เจ้าในฐานะหัวหน้าหมู่บ้านคนหนึ่ง ถึงกับมาที่นี่ของหัวหน้าหมู่บ้านสำรองอีกคนเพื่อก่อกวน ยังไงก็ต้องชดใช้ด้วยราคาที่สมควร เช่น ในวันที่ลู่ซิงเฉินเลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน นางก็สามารถยื่นข้อเสนอตอบโต้เจ้าได้ การตอบโต้แบบนี้มันจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของหมู่บ้านซวงเสวี่ยของเจ้าด้วยนะ...”
ผู้เฒ่าจี้ชะงัก
เขาแอบกัดฟัน
เขารู้อยู่แล้วว่ามีการตอบโต้แบบนี้ แต่ว่าโดยทั่วไปคนไม่รู้กัน
ท่านปรมาจารย์เหลยจินเอ่ยขึ้นมาตอนนี้ ก็เพื่อเตือนลู่ซิงเฉินนั่นเอง