ลู่ซิงเฉินเป็นห่วงยิ่งนัก จึงแอบเดินตามไป
พอเธอไปถึง แมวน้ำตัวเล็กก็แลบแล้งนอนแผ่อยู่บนชายฝั่ง ส่วนนักล่าห้าถือหลอดแก้วสองใบ ภายในเต็มไปด้วยของเหลวสีแดง
นักล่าห้าพูดว่า "พอแล้ว แค่นี้ เอ๊ะ ทำไมแมวน้ำมันดูไม่สมประกอบแบบนี้?"
เสียงของนักล่าสามดังมา "ห้า อย่าทำมากไป มันมีแมวน้ำเหลือแค่ตัวเดียวแล้ว อย่าฆ่ามันตายนะ"
นักล่าห้าตอบ "รู้แล้ว!"
เขาถือหลอดเลือดสองใบ ไม่แคร์เยว่ตงโหลวเลยสักนิด รีบร้อนเดินขึ้นชั้นบนไปคนเดียว
ดังนั้น แมวน้ำตัวเล็กถูกเอาเลือดไปจริง ๆ!
มองดูแมวน้ำตัวเล็กที่แลบแล้งไร้เรี่ยวราดนอนอยู่ ลู่ซิงเฉินเจ็บปวดในใจยิ่ง
ตัวน้อยเพิ่งรู้ข่าวที่เผ่าพันธุ์ถูกทำลายและพ่อเสียชีวิต มันต้องเสียใจแค่ไหน ตอนนี้ยังถูกเจาะเอาเลือดไปอีก ไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างไรบ้าง?
พวกนักล่าห้าทดลองถี่ขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขายังเจาะเลือดด้วย!
ไม่ได้ เธอต้องพาแมวน้ำตัวเล็กออกจากที่นี่!
ตอนนี้แมวน้ำตัวเล็กไม่ต้องตามหาคนในตระกูลแล้ว มันก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีก
ลู่ซิงเฉินติดต่อกับแมวน้ำตัวเล็ก "มานี่ แมวน้ำ เดี๋ยวฉันพาเจ้าออกจากที่นี่ไปก่อน!"
แมวน้ำตัวเล็กพูดอย่างอ่อนล้า "ไม่ได้ เจ้ายังต้องตามหายาแก้พิษอยู่ไม่ใช่เหรอ?"
ลู่ซิงเฉินถาม "แต่แล้วเจ้าจะทำอย่างไร? ถ้าพวกมันยังจะเจาะเลือดเจ้าอีกล่ะ?"
แมวน้ำตัวเล็กว่า "ฉันไม่เป็นไร จริง ๆ แล้วทุกครั้งฉันแสร้งทำตัวอ่อนแอไว้ การเสียเลือดไปบ้างไม่เป็นอะไรหรอก แล้วเรื่องของเจ้าเป็นยังไงบ้าง? ต้องการให้ฉันช่วยไหม?"
ลู่ซิงเฉินไม่มีทางเลือก จึงต้องถอยกลับมา
เธอต้องรีบเร่งเวลาให้มากขึ้น!
เสียงของเกาต้าฟู่ดังมา "เสี่ยวหลู่ ภารกิจสำเร็จแล้ว จ่านหลงจับตัวเยว่เสียวหนิงได้แล้ว!"
ลู่ซิงเฉินดีใจยิ่ง "ดีมาก ให้จ่านหลงไปพูดเรื่องนี้ในช่องแชทของเขตที่ 117 แล้วก็ให้เยว่เสียวหนิงพูดสักสองสามประโยคด้วย!"