ทุกคนกำลังพูดถึงสถานการณ์ตอนนี้:
"หลายคนเริ่มฆ่าคนแล้ว เพื่อนของข้าตายไปแล้ว ฮือๆ"
"เฮ้อ อุตส่าห์ลำบากแทบตายฆ่าสัตว์ประหลาดได้ตัวหนึ่งก็แค่ 5 แต้ม แต่ฆ่าคนหนึ่งได้ตั้ง 10 แต้ม พวกเจ้าคิดว่าทุกคนจะเลือกอย่างไร? แถมฆ่าคนแล้วยังได้ของทั้งหมดจากศพอีก..."
"พวกมันเป็นสัตว์เดรัจฉานหรือไร?"
"แหะๆ ผู้แข็งแกร่งอยู่รอด ผู้ใดอ่อนแอก็จงเตรียมใจเสียเถิด"
ลู่ซิงเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ฆ่าคนหนึ่งได้ 10 แต้ม? ถ้าเช่นนั้นทำไมนางถึงได้ 20 แต้มจากการฆ่าหม่าเอ้อ ได้ 50 แต้มจากการฆ่าจูหย่ง และแต้มจากการฆ่าเจี่ยงเหวินหมิงกับเจี่ยงเหวินหลี่ก็ต่างกันอีก หรือเป็นเพราะพวกเขาแข็งแกร่งกว่ากัน?
คงจะเป็นเช่นนั้น!
ลู่ซิงเฉินดูต่อไปอีกครู่หนึ่ง
มองหน้าจอแชทที่วุ่นวาย นางรู้สึกหนาวยะเยือกในใจ
เพียงแค่แต้มเล็กน้อยกับของอีกนิดหน่อย กลับมีคนจำนวนมากถึงเพียงนี้ที่ละทิ้งมโนธรรม ฆ่าฟันกันเอง
ใจนางรู้สึกห่อเหี่ยว ในแชทกลุ่มหน่วยจู่โจมจึงกล่าวว่า "ข้าไม่เป็นไรแล้ว พวกเจ้าไม่ต้องรีบมาหาข้า ข้ามีการ์ดเรียกตัวอยู่ ถ้าสถานการณ์ฉุกเฉินค่อยเรียกข้าได้"
เว่ยอิงรีบถาม "ซิงเฉิน ตอนนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?"
ความจริงก่อนหน้านี้เว่ยหลิน เว่ยอิง และจงเฉียงถามมาหลายครั้งแล้ว แต่ลู่ซิงเฉินเพิ่งได้เห็น
นางรู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย คนพวกนี้เป็นห่วงนางจริงๆ ตั้งแต่รู้พิกัดของนางก็รีบมุ่งหน้ามาทางนี้