เจี่ยงเหวินหมิงกัดฟันพูดว่า "ไม่ได้ เราต้องเก็บการ์ดเคลื่อนย้ายเอาไว้..."
เจี่ยงเหวินหลี่ร้อนใจ "พี่ ลู่ซิงเฉินยิงข้า ข้า... โอ๊ย..."
เจี่ยงเหวินหลี่ร้องเสียงดัง ลูกธนูขนนกดอกหนึ่งปักเข้าที่กลางหลังของเขา
เขาร้องอย่างน่าสมเพช "พี่!"
เจี่ยงเหวินหมิงใจแทบหลุดออกจากอก เขาหยุดเดิน วางเจี่ยงเหวินหลี่ที่อยู่บนหลังลง เห็นได้ชัดว่าเลือดไหลออกจากปากของเจี่ยงเหวินหลี่เป็นลิ่มๆ
แถมแววตายังค่อยๆ เลือนลาง
เจี่ยงเหวินหมิงตกใจ "เหวินหลี่ เหวินหลี่!"
ลู่ซิงเฉินขึ้นสายธนูสามดอกอีกครั้ง โดยไม่ลังเล ยิงออกไป
"พรวด พรวด พรวด!" ลูกธนูขนนกทั้งสามดอกปักลงบนต้นขาของเจี่ยงเหวินหมิง ลึกจนเห็นกระดูก
เจี่ยงเหวินหมิงเจ็บจนร้องลั่น
ไม่ใช่เพราะลู่ซิงเฉินไม่ยิงจุดสำคัญของเขา แต่เป็นเพราะเจี่ยงเหวินหลี่บังเขาไว้ จึงทำได้แค่ยิงที่ต้นขา
เจี่ยงเหวินหมิงทนความเจ็บปวดไม่ไหว แขนก็อ่อนแรง เจี่ยงเหวินหลี่หล่นลงกับพื้น
เท่านี้ ข้างหน้าเขาก็ไม่มีอะไรบังแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ลู่ซิงเฉินก็ได้ยินข้อความแจ้งเตือน
[สังหารเจี่ยงเหวินหลี่ ได้รับ 20 คะแนน จะเก็บรวบรวมสิ่งของของผู้เล่นเจี่ยงเหวินหลี่หรือไม่?]
"เก็บ!"
[ได้รับ เหล็กก้อน X5, น้ำแร่ X5, หมั่นโถว X5, ดาบยาว X1...]
เจี่ยงเหวินหมิงเจ็บปวดใจประหนึ่งถูกมีดกรีด ร้องคร่ำครวญ "เหวินหลี่ เหวินหลี่... อ๊ากก ลู่ซิงเฉิน!"
ลู่ซิงเฉินไม่ให้เวลาเขาแม้แต่น้อย ในขณะที่วิ่งไปด้วยก็ยิงธนูออกไปอีกดอก
"พรวด!" ธนูดอกนี้ปักเข้าที่หน้าอกของเจี่ยงเหวินหมิงตรงๆ
"อ๊ากก!" เจี่ยงเหวินหมิงเจ็บจนร้องลั่น เขาทนเจ็บหยิบการ์ดใบหนึ่งออกมา